Als ik op mijn wekker kijk blijkt het pas drie uur te zijn. Stervend van de honger loop ik naar beneden op jacht naar een snack. Als ik beneden kom staat de kamerdeur op een kier. Die zal ik wel vergeten zijn dicht te doen. Als ik een schemerlampje aan doe zie ik dat juffrouw Whiskerson zich op de bank genesteld heeft. Nou ja, dat kan voor een keer ook geen kwaad. Ze slaapt al.
 Met links open ik de koelkastdeur en met rechts trek ik een van de plastic lades open. Hier en daar schuif ik afkeurend wat opzij. Ik ben overtuigd als ik een dikke salami vind. Rechts van de koelkast pak ik een zak met zachte broodjes en uit een kastje boven het aanrecht een boterhambordje. Ik zoek vluchtig in de bestekla naar een klein mesje om de salami te snijden, maar ik kan er in dit zwakke licht zo gauw geen vinden. Ik pak uit nood een lang gekarteld broodmes en leg de salami op het bordje. Wanneer ik de salami van de schil ontdaan heb neem ik het broodmes en probeer er plakjes van te snijden. Het mes is veel te groot en er komen alleen maar hompjes vanaf.
‘Nou ja, lekker dik belegd dan maar’.
 Enigszins verbaasd merk ik op dat ik uitschiet en dat de duim van mijn linkerhand bebloed naast mijn voeten op de grond valt.
‘Ach, die zal er morgen ook nog wel liggen’. Ik vouw al lopend het broodje dubbel en trek de deur weer achter me dicht.
‘Welterusten, juffrouw Whiskerson’. Maar ze kijkt niet op.
 Pas als ik in bed lig besef ik dat ik die kat er beter toch uit had kunnen gooien, maar ik heb geen zin om er weer uit te gaan. Als ik om half twaalf wakker wordt besef ik dat het al te laat is.

Frank was ook op Philizz Meeting 3 aanwezig en zal reacties gaan beantwoorden op dit artikel. Meer informatie over Frank vind je op zijn profiel www.gay.nl/frank22.

Ben bezig met m'n biografie Het is alweer iets van 70 pagina's en dan zit ik pas op de helft. Om jullie toch ook te voorzien van wat leesvoer heb ik besloten een klein stukje te publiceren. Het betreft een verhaaltje uit het najaar van 2002.

Begin september was ook het moment dat ik uit huis werd gezet door m'n moeder en haar man. Iets wat ik ze nog steeds niet in dank heb afgenomen. Dit alles had diverse oorzaken. We beginnen bij 7 september (zaterdag). Die dag ontmoette ik namelijk *** uit ****. Een leuk joch, net een jaar of anderhalf jonger dan ik was, en dat bleek ook al gauw de volgende dag. Was alles op zaterdag nog als een roze wolk, waren we in de stromende regen naar het bos gegaan en hebben uren gezoend aldaar, de volgende dag verklaarde hij toch nog niet toe te zijn aan een relatie. Nu ja, dat heb je wel eens met 15-jarigen.

Alles bij elkaar maakte het m'n humeur er niet beter op, zeker niet toen de maandag daarop m'n moeder en d'r fijne man weer eens slaande ruzie hadden. Het was alweer de zoveelste keer, en op een gegeven moment heb je daar zelf ook genoeg van. Wat doe je dan? Dan loop je weg.

Die avond ben ik me dus maar op wezen houden in de Breestraat in Beverwijk. Ik dacht, leuk, even shoppen, maar ja op een maandagavond is daar niet veel te doen natuurlijk. Zo'n twee uur later had ik er dus ook alweer schoon genoeg van, en ben ik weer op huis aan gegaan (had de fiets mee, dus de wereld lag aan m'n voeten in principe). De rest van die week ontwijk ik zoveel mogelijk m'n ouders.

Zondagmiddag (15 september 2002) kwam m'n moeder dan even langs bij m'n vader, waar we natuurlijk weer het hele weekend logeerden. Ze kwam mede delen dat m'n stiefvader het beter vond dat ik maar een maandje of drie bij m'n vader ging wonen. Die drie maanden duren eigenlijk tot de dag van vandaag, want dat was een van de beste dingen die me ooit is overkomen natuurlijk. Plotseling kwam ik in een wereldje terecht waar ik eindelijk alles mocht en kon, zoals m'n vrienden konden. Eindelijk internet thuis, een goede computer tot m'n beschikking, en plotseling niet meer elke avond verplicht om 10 uur naar bed. Nou ja, in het begin nog wel, m'n vader wilde natuurlijk de indruk wekken dat hij ook streng kon zijn en m'n moeders regels kon handhaven, want geef toe, waar we ook waren, m'n moeder deelde nog altijd de lakens uit. Maar ook vader versoepelde snel, en zeker vanaf het moment dat ik 18 werd waren de meeste regels als sneeuw voor de zon gesmolten.

LEES VERDER!

Vanavond was ik aanwezig bij de grootste jaarlijkse herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in Nederland, oftewel op de Dam. Het was prachtig warm weer en behoorlijk druk op Dam Square, maar dat doet er allemaal natuurlijk even niet toe.

Met Jojo was ik on tour vanavond. We zouden langs m'n neef Ewo gaan, maar eerst dus even naar de dodenherdenking, want die wilde ik nu wel 'ns van dichtbij bijwonen. Mark was vanuit Rotterdam ook nog even doorgegaan naar Amsterdam, Peetur was ergens aan de andere kant van het monument foto's aan het maken en ook Raoul was in de buurt dus die stond ook al ergens vooraan bij de herdenking. Wij hebben maar genoegen genomen met een plekje achter allemaal veel te lange mensen en konden dus alsnog de helft meer zien op de videowalls.

De twee minuten stilte was erg indrukwekkend. Vooral omdat Amsterdam zo'n levendige, lawaaierige stad is. Voor eventjes was dat niet het geval. Zelfs in de verte kon ik geen ruis meer horen. Hooguit een paar keer een fluitend geluidje. Het enige wat je nog kon horen was 20 duizend man ademen. Nou ja, die in een straal van 5 meter stonden dan. Dat was echt onwezenlijk. Daarna begint het volkslied en gaat er een soort van saamhorigheid en trots op 't vaderland door je heen, moeilijk te beschrijven.

Enfin, het was tijd om Ewo's crib te checken. Zo rond 9 uur kwamen we pas aan op station Spaklerweg, en aldaar bleek dat Ewo's campus werkelijk naast de Bijlmer bajes ligt. Het betreft eigenlijk een verzameling containers, op elkaar gestapeld, en dus in 2010 zo weer af te breken.

Ewout woont 5 hoog. Bovenste verdieping dus gelijk, waardoor hij geen bovenburen heeft en er dus niets van het bovenliggend balkon naar beneden kan vallen. De balkonnetjes zijn wel knus, we konden er met z'n drie op zitten, met een vierde erbij kwamen we denk ik net wat beenruimte te kort. De woningen zijn eigenlijk langwerpig en bestaan maar uit éen ruimte, voor de helft gescheiden door een badkamer. Toch is het aardig langwerpig en kun je dus heel wat keer heen en weer rennen mocht je daar zin in hebben.

We zijn helaas vergeten om de springtest uit te voeren. Maar we gaan binnenkort wel weer een bakkie en een biertje doen

De Lente Fotoshoot heeft dan eindelijk plaatsgevonden vandaag en ik moet zeggen dat het resultaat weer erg mooi is geworden. Er staan ook een paar previews van foto's van Sharp bij, voor meer foto's van hem moet je morgen even kijken op zijn eigen site!
De Fotoshoot is gemaakt door Peetur die ze ook in zijn portfolio op zijn eigen website zal plaatsen. De Picserver opent in een nieuw venster.

Ondanks de afkeur van Philizz over Rotterdam, wil ik jullie er toch een leuk verhaaltje over vertellen.

Rotterdam is al heeeel oud. De eerste sporen van bewoning dateren van de Prehistorie en de Romeinse tijd! Wat in de 14e eeuw ontstond als een klein vissersdorpje aan de rivier de Rotte, is zes eeuwen later uitgegroeid tot de belangrijkste haven voor het Europese vasteland.
Hiermee heb ik dan direct het belangrijkste stuk van Rotterdam genoemd; de haven. De haven die jaarlijks door 160.000 schepen wordt aangedaan, die ongeveer 450 miljoen consumenten bedient, 40 kilometer lang is en 1 van de 2 havens ter wereld is waar het grootste containerschip ter wereld in kan varen.

LEES VERDER!

Voor de zoveelste keer weer de überspannende spamstatistieken van Philizz.nl en dit keer over de maand April. Door werkzaamheden verschenen er deze maand 'slechts' een kleine 5000 reacties in 12 artikelen, waarvan ook nog eens 1 van Brabo en 2 van Peetur. In April nam ik jullie flink in de zeik met de 1 april grap over de Pay Accounts P++, en werd er natuurlijk weer wat af gepoold samen met Sharp, Roland en Fidus. Niet alleen hun, maar ook Jacques en Caimin heb ik geïntroduceerd in mijn Mekka, de Asgard, en wel in het Koninginneweekend.

Top 25 Spammers

Eerste Reactie van April

[Peetur] (URL) - 01 April '06 - 00:02 (Bewerk / Verwijderen)

Laatste Reactie van April

ijlt:
ja inderdaad als het maar duidelijk is wat er staat toch

Brabo - 30 April '06 - 23:59 (Bewerk / Verwijderen)

Koninginnedag en het weekend is weer eens byzonder geslaagd te noemen. Vrijdag vond ik zelf minder omdat ik zwaar verrot was en toch nog even m'n gezicht wilde laten zien in de Gay Palace. De tweede editie van You're Invited vond daar plaats en de begane verdieping zat alweer aardig vol.

Ik lag vrij laat op bed die nacht en was de volgende ochtend ook niet vooruit te branden. Werd door Jacques wakker gebeld, die ook Sharp probeerde te bereiken, maar Doorndoosje sliep nog. Omdat ik al wist hoe ik me voelde heb ik het maar een beetje verschoven naar 5 uur in de middag.

En daar stond ik dan die middag op het CS, met nog een zwaar ochtendhumeur. Geen last van een kater gek genoeg. Jacques was er al meteen, en Diva Sharp oftewel Miss Lukt had zijn trein weer 'ns gemist en kwam zo rond half zes aankakken. We hebben vervolgens koers gezet naar de Reguliers Dwarsstraat, via een Mc Don, twee zelfs, want Jim wilde ook nog wat eten besloot ze op het laatste moment.

We zouden eigenlijk maar heel even in de Reguliers blijven. De straat stond zoals verwacht weer eens lekker vol met ouwe nichten en omdat het op Koninginnedag overdag meestal vrij relaxed is in de Soho zijn we daar maar meteen naar binnen gestruind. Maar ook daar was het al gezellig druk. Dan maar naar de bovenverdieping, daar viel het nog mee. Achterin hadden we mooi plaats bij het raam en eigenlijk zijn we daar de eerst volgende vijf uur niet meer weggegaan. Er kwamen veel bekenden langs, ook een aantal van het weblog, zo was het erg leuk om GJ('tje) onverwacht weer te zien en ook Caimin (FlikkerOp) kwam uit het niets opduiken. Het bier was ernstig verdund met water en je werd er allesbehalve dronken van, maar dat mocht de pret niet drukken.

LEES VERDER!