 |
|
|
|
|
| |
|
|
 |
 |
Back II School! |
 Met grote tegenzin reisde ik vanmorgen in alle vroegte af naar de grauwe griebusomgeving rondom station Amsterdam Sloterdijk, te weten het industriegebied grenzend aan Westerpark. Maar wat gisteren mijn verbazing al schetste, op Sloterdijk stikt het 's middags van de prachtige jongens. Vanmorgen was dat ook het geval. Blijkbaar was iedereen op weg naar die oase van pracht en praal tenmidden van de deprimerende fabriekshallen; namelijk het Media College Amsterdam (f.k.a. Grafisch Lyceum).
Helaas is het dan weer net mijn geluk dat ik terecht kom in de dependance van het gebouw, de 'MA Factory' (in de volksmond ook wel Fucktorie genaamd, begreep ik al van ervaren insiders), en de naam zegt het al, het is een troosteloze fabriek, waar nog volop aan geklust wordt door Poolse slaven. En nee, dat kon niet in de zomer afgemaakt worden, want tegenwoordig mogen die mensen ook een weekje vakantie nemen.
Evengoed heeft het vast zijn charme, maar dat zal ik vast pas achteraf beseffen, als ik in 2011 klaar ben op die school. Het gebouw staat dus nog min of meer in de steigers, en dat staat de opleiding ook. Want het is een geheel nieuwe opleiding. Dit is pas het tweede jaar dat zo'n opleiding ergens begint.
In eerste instantie erg onwennig. We werden naar een lokaaltje gebracht, welke ook nog hevig vervallen eruit zag, en kregen daar een lange uitleg waarvan ik al minstens driekwart niet meer weet. Het was ook erg spannend, want niemand in dat lokaal kon elkaar en niemand durfde wat tegen een ander te zeggen. Dat zou nog wel even zo blijven de rest van de ochtend.
Een paar docenten stelden zich voor. De man die mij les gaat geven in audiotechniek en -montage, is niemand minder dan de man die verantwoordelijk was voor de prachtige leaders en bumpers die TMF en MTV de afgelopen 10 jaar heeft gevoerd. Aangezien ik een redelijke jinglefreak ben, en ook gek was van die leaders uit de jaren '90 t/m 2004, is die man nu al mijn held. 
12 uur, anderhalf uur pauze. We mochten voor een snip en een snap (zo zou Jos Brink dat gezegd hebben) naar het hoofdgebouw (minuut of 10 lopen), want onze kantine was nog niet af. Een aantal jongens stonden nog verdwaasd voor onze fabriek om zich heen te kijken, nog steeds durfde niemand wat te zeggen. Toen trok ik maar de stoute schoenen aan. "En toen werd het compleet zomer, hè?". Brede grijnzen en instemmend gelach borrelde opgelucht op bij de jongens. Een praatje over het weer doet 't 'm altijd. En ja, als éen schaap over het hek is dan volgen er meer. Langzaam aan brak een leuk gesprek los tussen ons groepje van 6, en ontpopte ik me al min of meer als een kleine leider door een gesprek gaande te houden en vragen te stellen en interesse te tonen in de gevariëerde achtergrond van de jongens. Opeens hadden ze wel zin om met me mee te lopen naar het hoofdgebouw, en ook daar, waar we terechtkwamen in een grote kantine vol onwennige kleine groepjes eerstejaars, bleef het tamelijk gezellig. De anderhalf uur vlogen om.
Terug in de Factory, waar al onze lessen zo'n beetje zullen gaan plaatsvinden, mochten we een ander lokaal in, ditmaal met schooltafeltjes ook. Het is heeeeel erg lang geleden dat ik voor het laatst achter een echte schooltafel gezeten heb (ik denk 2002). Onze 'sekte' van 6 kon mooi twee rijen van drie achterin het lokaal vullen, en al snel waren we het enige groepje welke echt durfden te spreken. De rest van de klas kwam langzaam binnenschuivelen, een enkeling had elkaar al gevonden, maar toch hield iedereen 'low-profile'. Wat ik ook oorspronkelijk van plan was. Gelukkig kreeg ik met af en toe een gepaste bijdehante opmerking alle lachers op m'n hand. Dat was even wennen, want ik ben nooit de luidruchtigste in de klas geweest. Op m'n vroegere scholen waren dat vaak domme dikke schreeuwlelijken. Nu ben ik zelf wat uitgedijt afgelopen jaar, maar toch nie zo erg dat ik mezelf nu onder die categorie kan scharen. Het zal vast met een oneindig nieuw zelfvertrouwen te maken hebben. Of misschien een gevoel dat ik, als éen van de oudsten van de klas, me gewoon te goed voel voor een hoop dingen 
Na nog meer uitleg, en een interview-opdracht om je buurman beter te leren kennen (welke ik nu al aardig van wist dus) konden we weer op huis aan. Relaxte eerste schooldag dus! Ik ben nog een redelijk tijdje blijven plakken bij de school met een paar van ons groepje, en ook nog op het station van Sloterdijk, maar daarna ben ik toch ook maar naar huis gegaan. Al met al dus een bovenverwachting byzonder positieve dag. Donderdag is het weer feest, we gaan mijn familie opzoeken in Artis!
| |
 |
|
|
Nieuwe Telefeun! |
Nadat mijn vorige telefoon, de Motorola v525 bij de watersnoodramp van 1 oktober 2006 vroegtijdig aan zijn einde kwam, heb ik het heel lang zonder eigen telefoon moeten stellen. Nou ja, m'n broertje had dezelfde telefoon, maar dan onbruikbaar omdat hij zijn antenne was verloren die week, dus kon ik mijn antenne daar opdraaien en er mooi gebruik van maken. Maar nu de overheid weer heeft besloten om mij te sponsoren, vond ik het hoog tijd voor een nieuwe phone!
En wat voor een... Ik liep zaterdag heel resoluut de winkel binnen, stapte op de verkoper af, en stotterde iets van dat ik een telefoon zocht die leuk kon fotograveren, filmen, mp3 functie had, en als het even meezat ook nog kon bellen. Het hartje van de verkoper begon opeens op te leven en in zijn ogen zag je al Eurotekentjes. Maar niet zo gemakkelijk, ik wilde eerst een reallife demonstratie van een toestel dat hij aanprijsde. Dat betekende dat hij het dus uit de doos moest halen, en compleet instellen en demonstreren voordat ik tevreden was. Vervolgens moest het ding weer terug het magazijn in, want deze was bestemd voor abonnement, en ik heb een grafhekel aan abonnementjes, aangezien ik gemiddeld een half jaar doe over 10 euro beltegoed.
Enfin, een flinke som geld lichter liep ik letterlijk al bellend de winkel uit, want die telefoons worden tegenwoordig al half opgeladen opgeleverd geloof ik (Toen ik in 1999 mijn eerste mobieltje kocht, was dat nog niet. Dan moest je de batterij eerst 12 uur opladen voordat je er een kwartiertje mee kon spelen). De handleiding heb ik nog geen éen keer aangeraakt. Het menu spreekt eigenlijk voor zich, en het is erg leuk om steeds meer functies te ontdekken (kwam vannacht erachter dat het ding ook FM Radio heeft).
Het X Megapixel cameraatje maakt leuke fotootjes. Oh, en filmpjes met geluid, da's ook nieuw voor me... En panoramafoto's welke écht breed zijn... Ziet er erg leuk uit Ik zal een fotoalbumpje met m'n testjes publiceren op de picserver.
Oh... bluetooth uiteraard... Dat gaat hard joh, tussen me computer en me foon... Met m'n oude ging dat erg langzaam, maar die nieuwe telefoons zijn blijkbaar echt goed... Kan ik mooi m'n mp3 collectie naar dat ding toe sluizen via de lucht. Er zit een micro SD geheugenkaartje in. Maar vraag me niet hoeveel er op past. Tot nu toe aardig wat in elk geval.
Ja, mijn vorige telefoon had dezelfde functionaliteiten. Alleen dan gebrekkiger. Slechts een VGA cammetje op de achterzijde, 4 MB () geheugen voor fotootjes, muziekjes in zeer lage kwaliteit, en af en toe kon het ding bellen. Maar je moet meegaan met de tijd he... Meer, groter, beter!
P.S. Het mobieltje op de foto is niet helemaal de W610i Walkman, maar de w810i geloof ik. Op internet kon ik zo gauw even geen foto vinden van mijn w610i, maar deze lijkt er erg veel op.
| |
|
|
|
Tourdag 7 |
Duitsland zijn onze oosterburen! (Joh). Met 82,4 miljoen inwoners in 16 deelstaten is Duitsland het grootste land van Europa qua inwoners (op Rusland na, maar dat is zo half half...). De geschiedenis van Duitsland is op zijn minst omstreden, maar omdat we die allemaal wel kennen zal ik die niet nader toelichten in mijn inleiding.
Eén van de 16 deelstaten van Duitsland is Nedersaksen, een gebied van 8 miljoen inwoners wat in het noordwesten van Duitsland ligt, en grenst aan Groningen, Drenthe en Overijssel.
15.000 van deze inwoners wonen in het bergstadje stadje Bad Bentheim, welke bekend staat om onder meer Burg Bentheim (kasteel), de Bentheimer zandsteen en de invasie van Philizz en Jojo in 2005. Wij hebben ons toen tot tweemaal aan toe uitstekend vermaakt in voornamelijk de leuke typisch Duitse winkeltjes (waar veel fijne parfumerie stond waarvan er eentje voor mij toch echt uitsprong qua heerlijkheid, maar ik toen niet meer genoeg geld voor had) en natuurlijk in het centraal gelegen Hotel Grossfeld, waar een hele leuke jongen werkte.
Onze reis begon ditmaal vroeg, al om 10 uur dus, want de trein naar Bentheim, Osnabruck en Berlijn rijdt slechts 4 keer per dag. Je mag nog steeds roken in deze trein en de airco deed het zowaar, dus we hebben weer een erg fijne reis gehad. Veel leuke jongens ook in de trein dit keer, het merendeel Duits, Brits of Pools.
In Bad Bentheim was het compleet zomer. Dat werd dus even snel de Takko in om een zomerse outfit te proberen te scoren. Het was ook niet echt weer om rond te gaan struinen, dus zijn we eerst wat gaan drinken op een terras, vervolgens een eind gelopen om daarna weer ergens anders ijsthee te gaan drinken en een siësta te doen op het terras. Nou ja, bijna dan. Maar ik was nog wel moe van de korte nacht.
Na het eten bloeide ik weer helemaal op. Niet alleen omdat Jojo besloten had om me het lekkere geurtje wat we 2 jaar geleden zagen cadeau te doen voor m'n verjaardag, maar ook omdat ik wist dat we weer naar Hotel Grossfeld zouden gaan.
Maar dat doen we dus nooit meer. 
Hotel Grossfeld resulteerde in vier grote afknappers. Ten eerste werd ons al bot medegedeeld dat we niet meer mochten roken, toen ik naar een asbak vroeg. Ten tweede was het personeel elkaar en de klanten aan het afsnauwen. En niet zo'n klein beetje ook. Misschien verwachtten ze de Bondskanselier op bezoek, want ze waren erg gespannen en regelmatig sneuvelde een glas of een bord.
Ten derde, twee kleine glaasjes ijsthee (uit een supermarktfles ingeschonken notabene) kostte al €4,80. De prijzen waren dus schandalig gestegen. Tot slot was er geen glimp te bekennen van ons cutie van toen. Ik kan hem geen ongelijk geven, in zo'n rothotel wil je niet blijven werken. De enige die blij keek was de veel te dikke manager, om vervolgens achter in de keuken zijn personeel weer uit te foeteren.
Goed, dus met gierende banden weer weg daar. Daar komen we nooit meer. Na nog even de touristische route te hebben gelopen doken we de trein naar Paramaribo weer in (althans, zo klonk het door de intercom). De trein was uitgestorven dus konden we alle rook in de coupé voor onszelf houden. Zo rond de aankomst op Amsterdam CS (via overstap in Amersfoort) werd de reïncarnatie van Jos Brink even in me wakker, nu ja, het was wel komisch. Misschien moet ik toch maar overwegen om entertainer (of priester) te worden. In de trein naar Beverwijk stelde ik Jojo nog voor om te bidden, wat vier banken verder werd beantwoord met "Zei die nou echt bidden?"
Na een bescheiden afterparty in Jojo's tweede huiskamer de Asgard was het welletjes en ging ik weer op huis aan.
| |
|
|
|
Tourdag 6 |
Hilversum is de Nederlandse hoofdstad als het aankomt op Media, TV en Radio. In deze Noord-Hollandse stad staan de studio's van RTL4, RTL5, RTL7, RTL8, TMF, MTV, Comedy Central en de publieke omroepen. Hilversum, de stad waar Pim Fortuyn werd vermoord, de stad die nooit stadsrechten heeft gekregen, de stad met de reusachtige villa's en tuinen, de stad met de hoogste boom ter wereld (de sequoia sempervirens), de stad die sinds 1995 geen intercitystation meer heeft.
Tourdag 6 stond in het teken van Beeld en Geluid. Letterlijk, want in Hilversum Mediapark zit het museum Beeld en Geluid gevestigd. Axielocq en ik reisden in alle vroegte af naar het nabije Hilversum. Eenmaal aangekomen op station Noord was het slechts drie minuutjes lopen naar het florisante gebouw, maar dat was dan ook gelijk de hoofdattractie en de enige plaats waar je nog foto's mocht maken.
De rest van de middag verliep in een komische sleur. Het was loeidruk in het museum, voor elke 'attractie' stond wel een horde irritante toeristen, dus al met al kon je niet veel zien. Gelukkig had ik gratis voer in de kantine weten te regelen door mijn connecties bij Casema (don't ask) en daar maakten we dan ook dankbaar gebruik van.
De tijd vloog. Tot slot nog even snel naar de eerste Thema-Tentoonstelling van het museum, Koot & de Bie. Uiteraard ver van voor mijn tijd, dus had geen idee wie die twee waren, maar de vele beelden waren in staat om af en toe een glimlach op m'n gezicht te toveren. Daarna moesten we op tijd de trein naar Uitgeest hebben.
Omdat m'n vader op vakantie was besloten we maar bij mijn moeder en pa te blijven eten, om nog eens een poging te wagen mijn stiefvaders fantastische recept voor gehaktballen te ontfutselen (wat weer niet gelukt is). Maar het smaakte goed, aardappels direct van het land, dus zachter en lekkerder dan die glazen dingen die je af en toe in de supermarkt koopt. Een afterparty en een knipbeurt later heb ik Heer Axielocq en zijn limo weer de goede kant opgestuurd, want ik moest vroeg naar bed om vroeg op te staan voor Tourdag 7, naar Duitsland...
| |
|
|
|
Tourdag 5 |
Zwolle, volgens insiders de hardst groeiende stad van Nederland, is de hoofdstad van de provincie Overijssel - wie kent het niet. Zwolle heeft zijn recente groei (sinds de jaren '50) voornamelijk te danken aan dat het een belangrijk knooppunt is voor zowel het auto- als het treinverkeer. Zo loopt de A28 Groningen - Utrecht dwars door de stad, en is er de nabijheid van de A50 Emmeloord - Arnhem.
Zwolle heeft éen treinstation, met treinen in diverse richtingen, zoals Amersfoort (van daaruit door naar Amsterdam, Schiphol, Rotterdam of Den Haag), Almelo/Enschede, Meppel (en door naar Groningen en Leeuwarden), Emmen (waar je ook niet dood gevonden wilt worden) en een kort pendellijntje naar Kampen. De bedoeling is dat Lelystad - Kampen straks wordt doorgetrokken, waardoor NS intercity's van Amsterdam naar Groningen niet langer via Amersfoort hoeft te laten rijden, in dat geval wordt station Zwolle een nog belangrijker knooppunt. Op dit moment is door de reizigersgroei ook het inwoneraantal in de stad opgelopen tot een kleine 115.000 mensen.
Het valt mij persoonlijk elke keer weer op dat er in Zwolle zo weinig lelijke mensen op straat rondlopen. In verhouding met de rest van het land is dat verschil enorm. Wieweet heerst er wel een verborgen gedragscode en worden lelijke mensen angstvallig opgesloten en gemonitord of in sloppenwijken gedumpt, of heeft de stad genoeg financiële middelen om hen kosteloos een extreme makeover aan te bieden. Of misschien heeft uiterlijke verzorging een belangrijke plaats ingenomen in het leven van de gemiddelde Zwollenaar. Ik mag in ieder geval graag rondlopen door deze stad.
Zo ook vandaag, want via via kwam ik er toevallig achter dat er een sportevenement zou plaatsvinden op het grote kerkplein in het centrum. Dat was er inderdaad, het City Tennis Tournooi, dus ik dacht, stad met mooie mensen, + mooie leuke sportertjes, een dodelijk fijne combinatie voor mijn zwakke hart. Nou, dat viel lichtelijk tegen. Er was byzonder weinig animo voor deelname aan het tennisevenement (ondanks dat er bekende prof-tennissers waren) en er was ook slechts een handjevol mensen present, die meestal snel weer doorliepen of meer waarde hechtten aan het terras.
De organisatie was het ook zat en begon de boel rond half 5 weer af te breken, anderhalf uur vroeger dan de bedoeling was. Van een grootse finale was ook geen sprake. Volgende keer misschien toch maar wat meer investeren in PR?
In mijn vorige OV tijdperk kwam ik zo nu en dan wel eens in het net-niet-nichtencafé Mixxed, eveneens in Zwolle. Ik heb nog gezocht naar het café, maar het is in mijn afwezigheid een stille dood gestorven kennelijk. Slechts een gebarsten logo op een deur herrinnert nog aan het korte bestaan van de uitgaansgelegenheid voor homo, hetero en biseksuelen.
Nou ja, en zo zat ik dus om een uur of 6 alweer in de trein terug naar Amsterdam. In Duivendrecht maar even uitgestapt en een metro gepakt naar het Bijlmerstation, want nu het nog licht was en ik mijn camera nu toch bij me had, kon ik mooi betere foto's maken van het kollosale nieuwe stationsgebouw. Daarna ben ik nog met Karim de Arc ingedoken in de Reguliers Dwarsstraat, *cocktailavond*. Oh dear oh dear, it was Sex in the City all over again...
En morgen Tourdag 6... Hilversum
Check ook de picserver voor nieuwe fotoalbums van de eerste Tourweek!
| |
|
|
|
Tourdag 4 |
Schiedam, stad van de jenever, is tegelijk met Rotterdam gesticht rond 1250, het is niet verwonderlijk dat Schiedam dan ook direct ten westen ligt van Rotterdam. Van een aparte stad is allang geen sprake meer, het 75.000 inwoner tellende stadje ligt volledig vastgekleefd aan Rotterdam in het oosten, en Vlaardingen in het westen.
Schiedam heeft twee treinstations. Ten eerste is er Schiedam Centrum, een sneltreinstation welke vroeger nog Station Schiedam-Rotterdam West heette, dit station ligt aan de Oude Lijn van Amsterdam via Haarlem en Den Haag naar Rotterdam. Ten tweede is er station Schiedam Nieuwland, gelegen aan de Hoekse Lijn, dus waar alle treinen van Rotterdam naar Hoek van Holland v.v. rijden.
 Maar zover is het nog niet. Mijn treinreis begon vandaag zoals gebruikelijk weer op station Uitgeest, alwaar ik via Haarlem en Den Haag naar Rotterdam ben gereisd (over het Goudkust Lijntje). Sharp bood namelijk in een jolige bui aan dat ik daar maar langs moest gaan, maar moest vervolgens nog een tweede keer vragen of ik nu ook echt onderweg naar hem ging.
De treinreis was erg plezierig. Vooral van Haarlem tot Rotterdam. In Haarlem stapte tegelijk met mij een wel erg lief uitziende jongen in de sneltrein (ja, die bestaan nog steeds, ja, die treinen ook) en die verliet ook pas gelijk met mij de trein weer in Rotterdam. In Leiden kwam een behoorlijk praatziek vrouwtje de trein in stappen, welke naast me ging zitten telefoneren van begin tot eindbestemming, in onvervalst Delfts accent. Na voor de derde keer door de telefoon te hebben benadrukt dat ze er nog niet uit was wat voor kleur haar keukenkastjes moesten worden, en dat een antiek bureautje niet bij haar werkkamertje zou passen, begon de rest van de coupé al lacherig haar richting op te kijken. Mijn droomprins, die nog ergens schuin tegenover me zat, keek daarentegen bemoedigend naar mij, en nadat we in enkele nerveuze seconden tijd voor de derde keer oogcontact maakten, gaf ie me nog een lieve knipoog. Nou ja, fijn, ik dus weer knalrood natuurlijk, nog niet wetende welke volgende stappen ik zou moeten beraden. Helaas werd hij zelf ook vlak daarna afgeleid door een telefoongesprek (welke niet zo lang duurde als die van het vrouwtje die in Delft uitstapte) waardoor ik m'n kans weer gemist heb. Nou ja, in Rotterdam Centraal raakte ik hem kwijt in de tunnel, nadat ik nog steeds niet mijn visitekaartje naar zijn hoofd had durven smijten.
Bij Mark ben ik niet zo lang gebleven. Ik wilde nog even naar Schiedam, alwaar jaaaarenlange vakantievrienden van me wonen (*ik was in de buurt* ). Omdat ergens binnenvallen rond etenstijd niet netjes is heb ik maar gewacht tot een uur of 7, en ben toen met de tram naar Schiedam gekachelt. De 'buurboppers' (we stonden in de jaren '80 en '90 steevast elk jaar met de tent of caravan naast elkaar op de camping) waren gelukkig thuis, aangezien ze net nog op vakantie zijn geweest. Ik herinnerde ze er fijntjes aan dat ze mij in hun verjaardagskaartje een 'ouwe sok' hebben genoemd en dat mijn impulsieve bezoek in feite gewoon een revanche was. Ze vonden het leuk om me weer even te zien, de laatste keer is alweer een jaar of 3 geleden.
Mijn vakantiebuurtjes hadden ook twee kinderen van mijn leeftijd, de zoon woont inmiddels op zichzelf in West-Brabant (daar schijnen meer mensen te wonen die ik ken) en de dochter woont nog thuis. Speelden we vroeger als we bij elkaar over de vloer kwamen of op vakantie waren vaak 'kantoortje' (vraag me niet om uit te leggen wat het inhield), is de 20-jarige inmiddels zelf een heuse kantoormiep geworden. Erg leuk. En ze had ook een auto. Dat was fijn, want ze kon me mooi afzetten op Schiedam Nieuwland station. Nadat ik daar eerst nog een kwartier heb gestoeid met die verdomde OV Chipkaart poortjes (wat een focking kolerezooi is dat zeg, afschaffen en heel gauw!) kwam ik erachter dat je er ook gewoon een stukje papier in kunt duwen, zodat het poortje open ging. Aangezien ik niets anders bij de hand had moest de pasfoto van m'n ex er maar aan geloven. Die gaat nu met een mooi stempeltje door het leven.
Eenmaal weer aangekomen op Rotterdam Centraal besloot ik dit keer up north via een andere richting te gaan, namelijk via Gouda. Zo zou ik vanzelf wel een keer op het nieuwe, supergrote station Amsterdam Bijlmer 'ArenA' aankomen. Die toevoeging is echt knudde. Net als Amsterdam Zuid 'WTC' destijds. Hoer op, echt, stomme bijnamen. Maargoed. Dat station was ooit een zielige twee spoortjes, maar nu past mijn hele school in dat station. En dat wil wat zeggen. Het ziet er in elk geval enorm gelikt uit, en het doet het stadsdeel Bijlmermeer, wat de meest beruchte achterstandswijk van Nederland was, veel goed. Het is in ieder geval een hele verbetering, en veel veiliger geworden.
Van Bijlmer door naar Amsterdam Zuid (sinds december zonder toevoeging 'WTC'). De NS wil van Amsterdam Zuid een van de belangrijkste stations van Amsterdam maken. Daar laten ze niet veel van merken, want ook al heeft het station er een eilandperron bijgekregen sinds mijn laatste bezoek, vind ik het weinig charme hebben. Dus met gierende wielen ben ik er weer vandoor gegaan. Eerst eventjes een uurtje wezen babysitten op Axielocq, maar nadat ik zijn infuus had gecheckt kon ik mijn weg naar huis weer veilig vervolgen. Via Zaandam ditmaal, en zodoende heb ik dus een leuk rondje door de Randstad gehad vandaag.
| |
|
|
|
Tourdag 3 |
Nijmegen is de eerste stad van Nederland. Niet in zijn 160.000 inwoners, maar door het feit dat deze stad al in de tijd van de Romeinen stadsrechten kreeg, als eerste in Nederland. De grootste stad van Gelderland ligt aan de Waal staat bij mij vooral bekend als studentenstad, en ik keek mijn ogen dan ook uit vandaag.
Eén keer eerder ben ik in Nijmegen geweest, zo'n 4 jaar geleden toen ik mijn OV voor het eerst aan het uitmelken was, maar toen ben ik niet verder gekomen dan het perron waar mijn Intercity aankwam, en ben ook vrij snel weer naar binnen gedoken om weer warm en droog een peukie te roken (wat toen nog gewoon mocht in de trein). Dit keer ontdekte ik tot mijn niet zo grote verbazing dat het station ook een mooi gebouwtje heeft, leuke winkeltjes, en een chaotisch busstation.
Vanaf daar nam ik de bus, een van de vele, die me enkele haltes verder kon afzetten en aldaar kwam Thijs² me ophalen. Ja, dit is iets verwarrend, want we kennen twee Thijsjes die in Nijmegen wonen en studeren, en beide op dit weblog zaten. Maar als ik eenmaal een fotootje erbij zet dan wordt wel duidelijk welke Thijs ik bedoel. Die zonder weblog.
Nou ja, ik kan niet anders zeggen dan dat het een schatje is, die iets teveel rookt als ik onaangekondigd aan kom waaien, en dat we spoedig maar eens vroeger afspreken om de binnenstad van Nijmegen te exploren!
Ik ben na zo'n anderhalf uur weer terug gegaan naar het westen, om nog een stukje mee te kunnen repeteren met theatergroep Tomus. Wel lief, Thijs bracht me helemaal naar de trein. 
Morgen.... massale tour!  Capelle (Z-H), Oosterhout (West Brabant), Oss (Oost Brabant) en Boxmeer (bijna Limburg) Stay Tuned!
| |
|
|
|
Tourdag 2 |
Amsterdam is met bijna 750.000 inwoners en een agglomeratie van 2,1 miljoen een hoofdstad met vele gezichten. Aan de ene kant is Amsterdam de stad die nog vol mooie oude bouwwerken staat (waarvan je af en toe hele straten niet kunt zien omdat de stad een letterlijke bouwput is op 't moment) en aan de andere kant is er de vele hoogbouw met wolkenkrabbers, voornamelijk rond het Amstelstation, uitgestrekt tot en met Bijlmer ArenA en het toekomstige station Amsterdam Holendrecht.
De stad telt 173 nationaliteiten, het grootste aantal in heel Nederland. Amsterdam is zondermeer zeer multicultureel, en ontwikkelt zich in hoog tempo. Het 180.000 inwoners tellende Almere huisvest tegenwoordig steeds meer autochtone Amsterdammers, maar de oorspronkelijke inwoners van Amsterdam vind je ook vaak in grote getale in wijken in Hoorn, Purmerend, Zaandam, Alkmaar of Zandvoort (Amsterdam aan Zee).
Amsterdam staat vooral in ons geheugen gegrift als handelsstad (zie de Gouden Eeuw bijvoorbeeld) maar draait de laatste jaren vooral als een van de grootste ICT-economiën van de wereld. In de toekomst zal de Zuidas (omgeving Amsterdam Zuid) uitgroeien tot tweede centrum van de stad en het nieuwe zakelijke gezicht van Nederland vormen. De NS bereid zich hier ook op voor door steeds meer treinverbindingen met Amsterdam Zuid te leggen om zo het Centraal Station te ontlasten, welke dan nog puur een functie heeft om de veeeeele toeristen te bedienen (4,5 miljoen buitenlanders per jaar, en nog eens 16 miljoen 'dagjesmensen').
Nog maar nauwelijks bekomen van m'n verjaardag stapte ik vrijdagmiddag om een uur of half 4 alweer in de trein naar éen van de negen stations van de hoofdstad, Centraal, om van hieruit rustig te slaapwandelen door de Nieuwendijk en Kalverstraat (lees: me mee te laten voeren) en dan via de Reguliersdwars nog door naar het Leidseplein. Eerst weer even in de kroeg wakker worden om vervolgens Axielocq, die niet mee wilde shoppen, verbouwereerd een paar uurtjes achter te laten.
Karim wilde namelijk maar al te graag mee shoppen, en die bevondt zich toch al in het centrum. Net als op de heenweg konden we niets zinnigs vinden, en om het toch al verwijfde en geirriteerde personeel van de WE niet al teveel bloed onder de nagels vandaan te halen hebben we de zoektocht na een uurtje maar opgegeven en zijn we wat wezen eten.
En dan vliegt de tijd. Tijd om Karim weer op de trein naar Almere te zetten en zelf met een slakkengangetje de tram naar Zuid in te kruipen. Bij Axielocq thuis besloten we ons aller kameraad Jos Brink nog even te herdenken, om vervolgens live naar de begrafenis van Talpa te kijken. Naar wat ik later begreep waren we alsnog een van de weinigen. Heer Axielocq ging veel te veel op in zijn 'The Sims' om zich te laten kwellen door nepkakker Beau en overloper Jack (tien Jack, tien!), maar hij wist zo nu en dan tussen Geer en Goor door wat kreten uit te jammeren, zoals 'ongehoord', 'verschrikkelijk', en 'ooooooo'.
Al rond een uur of half 12 was ik compleet gammel en besloot ik maar weer eens op huis aan te gaan. Zondag ben ik nog wel even terug geweest, toen hebben we samen met Jan de April nog maar eens compleet op stelten gezet. Maar dat is een ander verhaal, en afgezien van het feit dat we een eerste poging gedaan hebben om heer Axielocq in een nieuwe garderobe te steken (waarna hij overigens zelf alweer brandgaten produceerde in zijn nieuwe blouse) is er niet veel nieuws over te melden. Door naar Tourdag 3!
| |
|
|
|
Tourdag 1 |
Rotterdam is, na Amsterdam, met zijn ruim 580.000 inwoners de tweede stad van Nederland. Gelegen aan de uitmonding van de Rijn en de Maas beschikt het over de grootste haven van Europa en dus is het samen met de Amsterdam Airport Schiphol de economische motor van Nederland.
De stad die op 14 mei 1940 plat gebombardeerd werd door de Moffen is vanaf de jaren '50 van de vorige eeuw weer opnieuw opgebouwd, in het tijdperk dat grote steden steeds meer aan hoogbouw begonnen te denken. Hieraan heeft Rotterdam zijn mooie skyline te danken, met onder andere de Delftse Poort bij het Centraal Station, en de nieuwe woontoren Montevideo. De laatste jaren zien veel Rotterdammers echter de nog betrekkelijke nieuwe Erasmusbrug als symbool van de stad. Deze brug verbind het noorden van de stad met de kop van zuid. De architect van de brug was het zat, en besloot beroep te doen op zijn copyright, waarmee men hem nu om toestemming moet vragen alvorens men gebruik maakt van afbeeldingen van de brug voor commerciële doeleinden.
Mijn eerste tourdag en tevens verjaardag brengt mij dus al meteen naar deze 167 verschillende nationaliteiten tellende stad in Zuid Holland. Gewapend met Jojo en camera springen we 's middags omstreeks 13 uur in Beverwijk de sneltrein in, zij het via een omweg omdat we Steward Jim zouden afzetten op Schiphol. Al met al word het nog een uur of 15 voor we op Rotterdam Centraal aankomen (dat is na 4 keer overstappen, Schiphol red.).
Daar aangekomen eerst NS Internationaal onveilig gemaakt, want we wilden vrijdag naar Duitsland, en dan is het maar beter om die tickets alvast te hebben. Enfin, met een wachttijd van 718 minuten (wat neer kwam op ongeveer 60 minuten) liep alles weer behoooorlijk uit, maar dat werd goedgemaakt toen de vriendelijke ticketmevrouw voor m'n verjaardag begon te zingen toen we eenmaal aan de beurt waren.
En ja, toen nog op zoek naar de Media Markt, waar Sharp aan het werk was die middag. Nu liepen we dus compleet verkeerd, want we hebben beiden het richtingsgevoel van een dronken piranha. Gelukkig zijn Rotterdammers over het algemeen best behulpzaam, leerden we. Sharp ook, zolang we hem maar niet vroegen waar de iPods lagen. (Naast de échte mp3spelers, gvd!)
Sharp wist ons wel mede te delen dat Caimin, ons aller webnicht.com, vanavond bij hem langs zou gaan, en dus leek het ons leuk om onszelf ook uit te nodigen, om zo gelijk Marks huis eens van binnen te zien. Na anderhalf jaar mag dat wel een keer, niewaar?
Nu ja, dat zag er dus leuk uit. We mochten ook nog even met stoepkrijt op zijn klaagmuur krabbelen, om een onuitwisbare indruk achter te laten. Ik zal de foto's nog uploaden (ooit) naar de picserver. Mwuhaha!
Nou ja, en toen werd het al gauw veel te gezellig en veel te laat om nog naar de tweede halte van het tourprogramma, Alkmaar, te gaan. Gelukkig nam goede vriend Ingmar het goed op, althans dat begreep ik tussen de tranen en snikken door. Wel konden we nog even naar Amsterdam voor het laatste doorzakkertje. Daar konden we precies een half uur blijven (dat was inclusief lopen van de tramhalte naar de kroeg en vice versa). Om Axielocq niet al te hevig teleur te stellen heb ik toen maar beloofd de volgende middag nog terug te komen. Zie Tourdag 2.
| |
|
|
|
Tourdag ½ |
En vandaag was m'n pre-tour dag 2!
Vanmorgen is een vriend van me uit New York geland op Schiphol, voor zijn zomervakantie (een soort Eurotrip), en ik kon vanmiddag vriend en vijand verrassen met mijn vloeiende Engels accent. Ook al heb ik dat alweer een jaar of 4 niet meer gehad op school.
Uiteraard zijn we de stad van Amsterdam maar weer ingegaan. Iets beters is er niet te doen in dit land, en zo moeten meer mensen gedacht hebben want de terrasjes puilden uit van mensen en wat daar voor door moet gaan.
Ik besloot hulptroepen in te schakelen in de persoon van Heer Axielocq, nu ja, ik moest hem nog een cd geven en ik vond dat een mooie gelegenheid om hem ook uit te nodigen. Aangezien we vorige week zoveel jolijt en vertier vonden in de April in de Reguliersdwars () besloot ik daar maar een terrasje te pikken, en Heer Axielocq, die later aan kwam met z'n privé chauffeur en luxe limo was (on)aangenaam verrast door mijn ironie. Desondanks nam hij plaats zonder te morren.
De jolijt nam zoals gebruikelijk met sprongen en vlagen toe, vooral nu we ons gebruikelijke geklaag en cynisme ditmaal in vloeibaar Engels konden spuien. Dat opende weer een geheel nieuwe dimensie aan klaagzang voor ons, waar we zondermeer weer maanden op kunnen teren.
Alles werd allemaal nog ironischer toen éen van de leukste hetero's van Nederland plaats nam naast me op het terras, te weten éen van de zangers van Chipz. Je weet wel, ze hebben bijna de status van heiligen in Duitsland, en ook in Nederland boeren ze goed. Natuurlijk is hun muziek wat voorbehouden aan de kleineren onder ons (nu ja, niet ons, maar euh, enfin, whotevah) maar toch kun je niet ontkennen dat deze gozer verdammnt cute is.
Ja. en dan is het just my luck dat ik dichtvries of kapotval op zo'n moment. Dan ga ik iig geen 'celeb' aanspreken om uit alle macht maar proberen te voorkomen dat ik als een wijf ga giechelen of what so ever, laten we onszelf die afgang maar besparen, zeker aangezien ik in internationaal gezelschap was.
Overigens kon ik Pablo (het buitenlandse gezelschap dus) geen beter voorbeeld tonen van typische Hollandse gierigheid. Toen het Happy Hour begon om 18.00 was het plotseling stampvol voor en in de April.
Om half 8 stroomde de bar in twee minuten tijd nagenoeg leeg, vooral op het terras rondom ons was het in éen klap leeg.
Ennieweej, we hebben vervolgens de rest van de avond nog gedood door alle commotie van ons af te lopen in het Vondelpark en natuurlijk het spreekwoordelijke avondgebed weer misgelopen. Maar ook dat is overkomelijk. Ik heb Pablo rond een uur of 11 de trein naar zijn hotel op de Amsterdam Airport gewezen, en stapte zelf ook weer in een trein die kennelijk vol blije nichtjes, faghag en ander gillend grut zat. Nu weet ik weer waarom ik altijd de trein van kwart over 1 nam.
| |
|
|
|
Tourdag 0 |
De eerste, nog niet officiële, tourdag van m'n nieuwe OV zit erop! Zaterdag 4 augustus maakte ik de Amsterdam Gay Pride onveilig. M'n moeder, me stiefpa, en een zooi prettig gestoorde Schotten zouden ook mee gaan (in kilts), maar dat feest ging helaas niet door, dus kon ik uitslapen en de trein pakken wanneer ik zin had.
Nu ja, eigenlijk had ik helemaal geen zin in al die nichtentoestand, maar om een uur of half 4 zat ik dan toch in de trein om een kwartier later op Centraal uit te stappen. Heer Axielocq (wiens nieuwe koosnaampje ook wel 'Sidonia' is nu) en Sidriel, Tisme, of hoe Jan ook mag heten tegenwoordig, liepen me vol liefde tegemoet, waarop we in de Kalvertoren eerst nog maar even een ontbijtje namen.
Daarna was het tijd voor het nichtengeweld. De Reguliers was op kruipafstand dus dat was de volgende halte. Voor het eerst in jaren heb ik weer eens een gaycafé van binnen gezien. Het betrof de April. Het was overigens van korte duur, want het stonk er behoorlijk naar een onaangenamen combinatie van bier en pis en verlopen Nivea maskertjes.
Jan besloot dat we dan maar een uur op en neer door de Reguliers Dwarsstraat moesten flaneren. Zo gezegd, zo gedaan. Inmiddels begon het straatfeest ook vol te stromen en de straat dicht te slibben, dus zochten we onze uitvlucht in, wederom, de April. Na ons daar een uur te hebben afgevraagd wat we daar deden hebben we nog een dappere poging gewaagd ons door het feestgedruis te begeven richting nog meer feestgedruis aan de Amstel. Toen we daar na een minuut ook genoeg van hadden gezien heeft Jan zijn spullen opgehaald op het landgoed van heer Axielocq waarna de limo om 8 uur voor kwam rijden om Jan af te voeren. Axielocq besloot vervolgens uit pure frustratie om zijn interieur te reinigen en dan met name de keukenkastjes, dus ik besloot stilletjes weg te glippen, om weer hopeloos te verdrinken in het feestgedruis in het Centrum.
Wat bleek, verstandige keuze. Mijn comeback in GayWorld werd helemaal goedgemaakt toen ik tenmidden van al het feestgedruis vast stond tussen een paarduizend hitsige nichten (echt, na 10 minuten heb ik m'n ogen maar dicht gedaan en ik zie wel waar men me heendraagt ) en naast mij een gozer van een jaar of 25 denk ik, mij vroeg hoe oud ik was. Uiteraard vat ik dat op als retorische vraag en vraag ik hem hoe oud hij dénkt dat ik ben. (Volgende keer moet ik vragen hoe oud ie me wíl hebben ) Enfin, hij zegt... "17?"
Echt hoor... meer kun je mijn ego haast nie strelen... Vooral nie als je daarna gaat vragen waarom ik niet eens een vriendje heb...
En dus, de Soho nog even onveilig weten te maken. Veel bekenden gesproken, die mij ook nog herkenden van mijn jarenlange absentie. Ook controversiële mensen gesproken, en de meest interessante dingen te weten gekomen notabene.
Ennieweej, ik heb er maar geen nachtwerk van gemaakt. Philizz wor ook een dagje ouder.
| |
|
|
|
Tijd |
 Deze
eeuw kan ik voor mijzelf in tot nu toe vier tijdperken indelen. In elk tijdperk
staan belangrijke ontwikkelingen centraal, maar een nieuw tijdperk kan ook
worden ingeluid door een radicale wijziging van levenswijze. Vannacht om exact
04.00 uur is voor mij het vierde tijdperk, de nieuwste tijd zullen we het maar
voor het gemak noemen, ingegaan De
Prehistorie (Geboorte - 31-12-2000) laat ik dus maar even buiten beschouwing
aangezien deze duidelijk in de vorige eeuw ligt en geen belangrijke openbaringen
kenmerkt.
 Oude
Tijd (1-1-2001 - 30-9-2003)
De oude tijd, of ook wel de 'Verleden Tijd', komt gelijk in de eerste weken van
januari van de nieuwe eeuw al binnen vallen, wanneer ik voorzichtig m'n eerste
stapjes richting m'n coming out begeef. Halverwege 2001 zijn dan ook m'n ouders
en omgeving grotendeels op de hoogte, en eveneens in 2001 start ik met de MBO
opleiding ICT. Een hoop nieuwe gezichten en vriendschappen zijn het resultaat.
In 2002 begint m'n eerste serieuze relatie vorm te krijgen. Nu ja, nog vele
zouden volgen. Je bent immers jong en je wilt wat, mwuhaha 
2002 was ook het jaar om definitief uit huis te gaan. Na vele jaren van
stribbelen was dat wel het meest wijze besluit van die periode. Mijn interesse
voor het homowereldje staat weer op een laag pitje.
Pas in 2003 laait het vuurtje weer wat op, als ik m'n beruchte intrede doe op de
TMF Chatbox, alwaar ik veel zotte zielen en doelloze dwangneuroten heb leren
kennen (en vergeten), maar een enkeling is gebleven. Via de bi-jongens chat kom
ik aan een stage-adres voor school. Na veel gedoe kom ik uiteindelijk toch nog
bij een groepje nichtjes in Den Haag uit.
 Nieuwe
Tijd (1-10-2003 - 31-12-2005)
De Nieuwe Tijd, of ook wel de 'Eerste OV Tijd' is de meest fijne tijd tot nu
toe, denk ik. Ik was een beetje laat met opgeven, maar alsnog kreeg ik dan op 1
oktober van 2003 voor het eerst m'n OV kaart. Uiteraard een periode vol leven,
feest en vertier. Vrijwel al mijn ontwikkelingen zijn vanaf dat moment op dit
weblog te volgen.
De stage in Den Haag bij de nichtjes wordt helemaal niks. Gelukkig kon ik tijdig
het zinkend schip verlaten en naar een echt bedrijf in Haarlem. M'n eerste
fulltime werkervaring aldaar was een genot, ik ging werkelijk elke ochtend met
plezier heen. M'n stage heb ik dus, onverwacht, met overdonderend succes
afgerond, en ik ben doorgestroomd naar hoger niveau.
Relaties waren er ook. De langste duurde langer dan een jaar (veel te lang ook
) en ik heb volop interessante mensen ontmoet in deze periode, en natuurlijk
heel veel gereisd. De Nieuwe Tijd stond dan ook vooral in het teken van
bewegingsvrijheid. Tevens groeide Philizz.nl in dat laatste jaar uit tot bizarre
grootte, met de welbekende Philizz.nl meetings waar soms wel 30 man op kwam
dagen. 
 De
Tussentijd (1-1-2006 - 31-7-2007)
Aan alles komt een eind, zo ook mijn tweede MBO opleiding. Dit keer zonder
diploma, want de nieuwe manier van lesgeven en beschikbaarheid van docenten
beviel me niet. Dus ik heb de laatste dag de eer aan mezelf gehouden. Dat
betekend ook geen OV meer 
Ik ben niet compleet in een zwart gat gevallen hoor  Al zijn m'n
benoemenswaardige vorderingen in deze periode op een hand te tellen
Uiteindelijk begon ik de OV toch wel te missen (laten we zeggen, op 2 januari al
) dus heb ik mezelf 4 nieuwe objectives gesteld, te weten een nieuwe
opleiding, een baan, een hobby en een neuqertje. Eigenlijk ben ik in alle vier
wel geslaagd
Betekend niet dat ik stil heb gezeten in de 'Verloren Tijd'. Na vele jaren van
afwezigheid ben ik weer als kind aan huis bij moeders. Ook heb ik meerdere keren
opgetreden met m'n 'crew' Nee dat klonk gewoon leuk. Maar ieder die me kent
weet natuurlijk dat ik het over m'n theatervereniging heb. Aankomende stuk heb
ik zelfs de hoofdrol. Of als ik politiek correct wil spreken; "we hebben
allemaal een belangrijke rol, de een wat significanter dan de ander"
 De
Nieuwste Tijd (1-8-2007 - ???)
En zojuist, klokslag 4 uur, is mijn nieuwste tijd aangebroken! Bij een nieuwe
opleiding hoort een nieuwe OV, en met deze OV wil ik eigenlijk weer terug naar
de 'nieuwe tijd', de vorige periode met OV
Nu ja, geweest is geweest, en we zullen zien wat de Nieuwste tijd, of ook wel de
'toekomstige tijd' ons zal brengen. Mijn OV is in ieder geval geldig vanaf
vandaag om exact 4 uur. Eerst nog even met korting, want het is vakantie. Vanaf
de 16e kan ik weer vrij reizen en barst het feest ook gelijk los met een mega
tournee op éen dag. (Dat ik die dag ook jarig ben hebben we het maar niet over)
Voor het weblog betekend het dat ik weer al mijn tripjes en gebeurtenissen zal
gaan bloggen, dat er weer vanouds gereageerd en gespamt kan worden, en wieweet
zitten die nieuwe Philizz.nl meetings er dan ook weer gauw aan te komen! 
| |
|
|
| |
| |
 |
|
© 2003 - 2006, Philizz.nl
Disclaimer
| |
oll: