Wederom een enorm enerverende dag op het Media College. Vandaag stond alles en iedereen in rep en roer, want de Kerstrapporten werden gepubliceerd en besproken.
De dag begon al grillig, op het moment dat ik de achterdeur uitstapte om naar het station te gaan, barste een hevig onweer los, en werd ik op een haar na geëlektrocuteerd. Echter, na 5 minuutjes was het droog en kon ik op de fiets springen, om nog net het treintje van half 9 te halen. Ik dacht, laat ik eens op tijd komen voor de verandering.
Op school mochten we allemaal wachten en de uurtjes doorbrengen in een computerlokaal. Docent @² zat luidkeels te mopperen over zijn nieuwe kutrooster, en dat hij weer eens dubbel geboekt was. Na een half uur klaagzang (en dat doet ie nog snel, ik ben meestal minstens een uur bezig) besloot hij dat het tijd was om het lokaal op stelten te zetten, en kwam hij met twee speakers aanzetten die hij aansloot op mijn computer. Hij moest en zou dit filmpje zien en horen, want dat was prettiger bij het nakijken.
Enfin, vlak daarna was het tijd voor mijn executie, althans, dat dacht ik. Ik verslaap me namelijk meer dan eens, en dan praten we meestal niet over een kwartiertje. Hoewel er vanaf Uitgeest 6 treinen per uur naar Amsterdam Sloterdijk gaan, presteer ik het nog wel eens om er 18 treinen van te missen. However, ik kreeg een behoorlijke lofzang van m'n studiecoach waar ik bijna bang van werd. Speurend naar verborgen camera's kreeg ik m'n cijfers te horen, die allemaal tussen de 7 en 9 zaten. Dus na amper 5 minuten stond ik alweer buiten.
Natuurlijk was er ook nog les vandaag. Terwijl sommigen die een minder goed rapport hadden ontvangen liever creatief manieren bedachten om zichzelf zo milieuvriendelijk mogelijk om zeep te helpen, moesten er weer filmpjes gemonteerd worden, en in de middag hadden we wederom @² op het menu.
@² was bezig met een geestdodende uitleg over hoe je een kegel over een landschap laat vliegen in 3D, terwijl we worden opgeschrikt door iemand die het woord executie wel heel letterlijk nam, een klasgenoot presteerde het om zijn computer op te blazen, en gaf zichzelf een flinke stroomstoot op de koop toe.
Aan het eind van de middag besloot Thieme nog om leuk te doen, en op het Whiteboard van de docent de kreet "This is SPARTA" te krabbelen, naar aanleiding van het filmpje van vanmorgen (zie boven). @² kan altijd wel om dingen lachen, maar hij was toch wat minder verheugd toen hij er achter kwam dat het met watervaste stift was gebeurd.
Alsof dat nog niet genoeg was, jaagde Thieme ook nog eens een printopdracht van 116 pagina's naar de printer toe, die daarop herhaaldelijk verzoop in zijn eigen papier. Uiteindelijk hebben we gillend het gebouw maar verlaten. Met de rapporten op zak natuurlijk.
Als hoogtepunt van de dag natuurlijk de reactie van @², toen hij erachter kwam dat Thieme een onuitwisbare indruk op hem had achtergelaten. Zie dit filmpje:
Nog meer druk
Zow
Nog even een logje dit jaar.
Op school gaat het goed.
Uitvoeringen van toneel gingen goed.
Mijn leven gaat goed.
Liefs,
Philizz.
De volledige versie van het verhaal bevat ietwat meer klaagzang. Maar ook dat is natuurlijk maar relatief. Ten eerste ben ik dus erg druk met school. Vooral met het entertainen van mijn mede malloten. Op Hyves en YouTube staat inmiddels een rijke collectie filmmateriaal.
Een voorbeeldje:
Ook hebben de 4 bangles, Thieme, Thomas, Ryan en ik dus, een Pact gesloten. Het Verdrag van Amsterdam. Thomas gaat zijn baardje afscheren, Thieme en ik laten hem juist staan, en Ryan laat zijn snor maar groeien ofzo. Pas op de dag van het Kerstbal mogen we het weer afscheren.
V.l.n.r. Rianna (Ryan) - Petronella (Philizz) - Thea (Thomas) - Tineke (Thieme)
M'n toneeluitvoeringen gingen meer dan fantastisch. Zelfs de eerste avond, meestal relatief rustig, was aardig druk bezocht. Peetur kwam foto's maken en Frank, Rob en Spencer kwamen filmen. Met 4 videocamera's. Ik schitterde van aanwezigheid, doordat ik de hoofdrol had was 50% van de tekst van mij en was ik 98% op toneel. De fantastische DVD registratie is echter nog steeds niet af.
Frank en ik gaat niet werken zijn we achter gekomen. Het is te druk, school, stage, toneel, filmklussen. We zagen elkaar al slechts een paar uur per week, en ik ben meer van het fulltime gebeuren maar dat gaat zelfs mij nu even niet lukken
Mijn laptop is ook dodelijk irritant. Loopt om de haverklap vast. Ik haat Windows Vista. Ik ga maar eens kijken voor een iMac ofzo. Maar het draadloze netwerk werkt nu eindelijk ook op m'n laptop, doordat we een nieuwe router hebben.
Vorige week zondag beleefden Axielocq en ik weer heftige avonturen toen we naar station Dieren afreisde (alwaar ik me niet populair maakte door direct bij uitstappen al te roepen *Wat een armoe!* ), want Ronaldussen was jarig.
Het begon al goed. Met ons geluk stapten we natuurlijk een stiltecoupé binnen, en het meisje tegenover ons wat druk bezig wilde aan haar scriptie (of sinterklaasgedicht) kreeg geen letter meer op papier, mede doordat Axielocq elke 2 minuten uit het raam wijzend *Wat een zelfmoordweer* riep. Natuurlijk hadden we ook het nodige om te roddelen weer dus hadden we een hoop te bespreken in de stilte.
In Dieren (ergens voorbij Arnhem) ging het ook niet vlekkeloos. Voor zover we de routebeschrijving nog konden lezen in het noodweer liepen we in ons enthousiasme al bijna de gracht in voordat we Rons huisje bereikt hadden. Op de terugweg hadden we meer vertier. Ik besloot dat we wel tegenover die leuke jongen met zijn halflange haar konden gaan zitten, die bovendien druk verdwaald was in zijn krantje van 3 dagen daarvoor. De jongen werd aangesproken door een dronken kerel die even later bij ons in het 4-zitje kwam zitten. Deze begon een verhaal af te steken over hoe goed die wel niet had gegeten in Maastricht, in een 1-sterren restaurant, en wat een geweldig repetoir de chef-kok wel niet had. Daarna begon hij ons door te zagen over de scholierenstakingen, en hij wilde Axie's reactie weten. "Jij bent van dezelfde ouwe stapel als ik, wat vind jij daar nou van"....
Nooit het woord oud in het bijzijn van Heer Axie gebruiken! Dus begon hij mij maar om mijn politieke mening te vragen. Hij geloofde niet dat ik lief, braaf en onschuldig was, en stootte de jongen naast zich aan. Of ik niet toevallig een leugenaar was volgens hem. De jongen stamelde, met lief Limburgs accent, dat ik wellicht gewoon een vriendelijke jongen was. Lief.
Vervolgens begon de man opnieuw het verhaal te vertellen van zijn chef-kok, waarop ik opperde dat mij dat verhaal al eens verteld was. Axie en die jongen deelden nog een blik en wisten niet meer waar ze het moesten zoeken. Ennieweej, we hebben een fijne en appetijtelijke terugreis gehad. Je had erbij moeten zijn.
Verder was er dan op het CS nog die zwerver die claimde 50 te zijn geworden, en er nog wel 50 jaar aan vast te willen plakken. Hij vroeg de dodelijke vraag hoe oud Axie was. Die moest zelfs de maand erbij vermelden, waarop de zwerver uitte 'dan ben jij dus ouder'. Toen deze vervolgens begon over dat sommige jongeren zich voor die leeftijd al opknoopten, hadden we het natuurlijk helemaal niet meer.
Vorige week heb ik een week van veel reizen gehad. Meer dan 25½ uur in de trein gezeten, ben onder andere in Venlo, Nijmegen, Rotterdam, Amsterdam, Almere, Dordrecht, Arnhem, Utrecht, Dieren en Schiphol geweest. Deze week heb ik me rustig gehouden. Maandag had ik weer repetitie voor het nieuwe stuk; "Een vrouw voor Tobias". En ja, IK ben Tobias
Dinsdag besloot ik op mijn vrije avond om mijn ex Karim nog op te zoeken in zijn nieuwe 'crib' vlakbij Sloterdijk. De rest van de week ben ik in de weer geweest met Filmen, filmopdrachten voor school hoofdzakelijk, en nog veel meer. Vrijdagochtend stond opeens de opruimploeg voor de deur van m'n huis. Vaders is vandaag jarig, en dus moet het huis maar eens aan kant. Een ieder die hier ooit binnen is geweest weet dat dat een onmogelijke taak is, maar het is de dames (drie tantes!) gelukt om dit voor 5 uur 's middags gedaan te krijgen. Nou ja, de living, de keukenzaal en de bijkeukens dan. Ik had nog suggestief mijn slaapkamerdeur open laten staan, *be my guest*, maar daar kwamen ze kennelijk niet aan toe.
Nee, dat is ook niet zo nodig, mijn kamer is de meest opgeruimde van allemaal hier. Zelfs mèt kerstversiering.
Zo, en nu stop ik met ratelen, want de verjaarsvisite beneden wacht op me.
Wederom een enorm enerverende dag op het Media College. Vandaag stond alles en iedereen in rep en roer, want de Kerstrapporten werden gepubliceerd en besproken.
