Dit is een fictieve speech voor de opdracht tijdens 'Nederlands / Communicatie' op de Factory.
Geachte aanwezigen,
We zijn hier aanwezig om jou, Paul, te feliciteren met jouw grootste hoofdprijs, de Gouden Swaffel. Reeds twintig jaar heb je hier naartoe gestreefd, behalen van deze onderscheiding beschouw je als de kroon op je werk.
Wie had twintig jaar geleden nu gedacht dat jouw autobiografie, die je onmiddellijk na je tijd op het Mediacollege schreef, de best verkochte autobiografie ooit zou worden. Zo’n dermate groot succes, dat je je ex-man Dick Maas zo ver kreeg om er een verfilming van te maken. De Nederlandse Cast was nog onbekend bij aanvang, maar dankzij jouw film waren ook hun namen direct internationaal gevestigd.
Een internationale remake van Steven Spielberg kon dan ook niet uitblijven. De grote acteurs stonden in een rij. Zo voerden Brad Pitt, Tom Cruise en Amy Winehouse openlijk een bitchfight in de media, omdat zij het allen gemunt hadden op jouw rol.
Al in het premièreweekend, waar de film een recordomzet van $12.000.000,- behaalde, was duidelijk dat de musical van Joop van den Ende niet lang kon uitblijven, en zo geschiedde.
Het waren niet alleen maar ups in jouw leven. Na je scheiding van de regisseur Dick Maas, met wie je toch zo’n elf weken getrouwd bent geweest, heb je de draad weer opgepikt, en was je eerste miljoen vrij snel binnen. Je bent in je vrije tijd succesvol gaan beleggen en dat heeft je bepaald geen windeieren gelegd.
Na je eerste tien miljard ben je goede doelen gaan steunen en opzetten, waaronder het Philizz fonds voor jonge filmmakers. Dankzij dit fonds is er de laatste jaren een hele generatie regisseurs internationaal doorgebroken. Van Alaska tot de Filipijnen, jaarlijks maken jonge regisseurs dankzij jouw fonds kans op Emmy’s, Oscars en Bafta’s. Jouw naam wordt veel genoemd en geroemd in hun bedankspeeches.
Daarom is het ons een eer om jou de Gouden Swaffel 2028 te mogen overhandigen.
Lentekriebels op de Factory
Greep ik vanmorgen vroeg even mooi mis dus. Was er wel brood, maar niks meer om erop te stoppen. Dus dan maar weer een keertje zonder ontbijt de deur uit.
Onderweg in de trein merkte ik dat ik toch wel gauw een broodje wilde, anders zou ik de dag niet doorkomen. Helaas, de broodjesautomaat op school was nog leeg (en de kantine is 500 meter fietsen, waar ik even geen zin en tijd voor had). Dus dan maar gauw naar Nederlands. Doordat ik te lang met me fiets stond te prutsen op Sloterdijk was ik al bijna een minuut te laat.
De slechte start van de ochtend werd gauw mooi gemaakt door twee factoren, 1; het mooie weer (wel fris nog, maar vrijdag beloofd het al 20 graden te worden) en 2; we kregen de proefwerken Nederlands terug (weer zo'n ongeinregel uit Den Haag, ik moet weer Nederlands volgen. Dat was voor mij voor het laatst in 2001). Het bleek beter gemaakt dan ik had gedacht, ik had een 9,5 en dat was daarmee het hoogste cijfer van de hele school (alle afdelingen en leerjaren kregen dezelfde test tegelijkertijd, onder toeziend oog van de studiecoaches, dus frauderen was schier onmogelijk). Dan blijkt het zelfs op maandagochtend 9 uur nooit te vroeg om een dansje te doen.
De rest van de les verliep ook geniaal, met wat gevatte opmerkingen waren die zes kwartier zo om. Oh ja, mocht ondertussen ook nog even m'n speech speechen, wat wederom in goede aarde viel. Wat een stuudje ben ik ook af en toe.
Verder zijn de lentekriebels op de Factory goed merkbaar. Je komt geen gang door zonder minstens 3 flirts te hebben ontweken, de latin vibes klinken uit de telefoontjes van de VRPC dames, en je wordt uit willekeurige hoeken gegrepen door eveneens VRPC cursisten die wel vinden dat je fotogeniek bent voor een opdracht. Sta je vervolgens een appel te likken terwijl je een fotolijstje om jezelf vast houdt.
Het zal wel komen door het overdosis aan zonlicht wat we krijgen. Roken in de hal is nu verboden. Dat was het natuurlijk al, maar het werd door de vingers gezien, totdat onze grote vrienden van de Voedsel en waren autoriteiten vrijdag op inspectie kwamen, en zich door een rookgordijn moesten bewegen om binnen te komen. Lekker voor ze. De voedsel en waren autoriteiten is volgens mij een afscheiding van de voormalige NSB partij. Evenals de onderwijsinspectie, die vandaag kwamen opmeten of alle Game Designers wel op school waren of zich braaf hadden ziekgemeld. Ach ja, zit de school ook weer een jaartje goed.
En buiten roken is zo'n ramp nog niet eigenlijk, zolang het zulk lekker weer blijft...
Haarlem
Dan even een weekendverslag, want het was weer zuipen, zuipen, zuipen...
Vrijdagavond was er weer Gay-a-licious in Club Roque in Amsterdam (You II). Normaal gesproken ga ik daar met Barry en Jim heen, maar beide hebben tegenwoordig een lover gescoord en dus geen tijd meer om uit te gaan. Logisch. Dus toen ben ik met klasgenoot Apollonia (links op foto), haar lover David (kijk, hetero's kunnen het blijkbaar nog wel combineren) en oude rot in 't vak Axielocq. Die was nog nooit de tent binnen geweest, en aangezien ik vrijkaartjes had bood dat kansen.
Ook hebben we nog voorgedronken in de Reality, waar Axie en ik twee uur hebben gewacht op Ploontje en David. We concludeerden dat de Reality meer en meer werd overgenomen door businessboys (hoeren) en de pedo's. We concludeerden ook dat we dus vaker heen moesten gaan
Zaterdag ben ik dan naar Club Stalker in Haarlem gegaan. Daar is elke twee maanden een gayfeest in samenwerking met café Wilsons (eveneens in Haarlem). Omdat de Haarlemse gayscene vrij dood is (Amsterdam is te dichtbij) werd het hoog tijd voor deze oppepper in Haarlem. En dat het nu eindelijk wat begint te leven dat blijkt wel, deze derde editie stond het zowel boven als beneden vrij vol. Een geslaagd feestje dus.
Het thema was deze maand 'it's your birthday', oftewel bij binnenkomst kreeg iedereen een cadeautje. Extra leuk voor m'n leraar Ruben, die die avond echt jarig was, hij kwam ook iets later op de avond.
Zo rond kwart over 4 heb ik de laatste nachtbus gepakt en ben ik op huis aan gegaan, om te wennen aan de zomertijd en wat slaap in te halen.
Zondagavond, om het af te leren, nog even een afzakkertje gehaald met Jojo in de Asgard, toch een soort afterparty. Wat raar dat het om half 1 al vrijwel leeg was, alleen wij zaten er nog...
"Lekker Slim"
Vandaag was ook weer zo'n dag...
Middenin alle hectiek op school belt een bekende me op. Of ik zometeen naar Hilversum wil komen, want hij doet mee aan de RTL 5 Quiz "Lekker Slim" en hij had nog iemand nodig om het 'Gay Team' aan te vullen.
Dus ben ik binnenkort met m'n blije ongeschoren hoofd op RTL te zien.
In "Lekker Slim" nemen telkens drie teams bestaande uit stereotype bevolkingsgroepen uit de samenleving het tegen elkaar op, onder leiding van Bridget Maasland. De eerste uitzendingen zijn in april.
Vanavond was het dus de beurt aan de homo's, de Delfste korpsballetjes en de stoere bouwvakkers. Telkens wordt een vraag gesteld aan de teams, die vooraf is voorgelegd aan een groep domme blondjes. Ze zijn werkelijk erg dom en produceren soms hilarische beredeneringen. Aan de teams om te voorspellen hoe zij hebben geantwoord. Bij elke goede voorspelling meer geld voor het team. Maximaal viel er 15.000 euro te winnen.
We hebben genoten van alle hectiek, de hilarische beelden, de scherpe Bridget (ze is niet zo simpel als je zou denken), het prachtige decor, het bier, en het leegjagen van de treincoupé met typische valse homo opmerkingen (waar ik ook erg goed in was op de terugweg).
Na afloop was er dan nog de borrel in Palma's hoekje. Palma ken ik natuurlijk al jaren, maar je kent haar wellicht nog het best uit 'De Gouden Kooi' (eveneens een Talpa/ RTL productie).
Palma heeft afgelopen winter haar eigen café geopend, op de hoek van de Amstel en het Waterlooplein. Toplocatie, want je bent er vanaf het CS in 4 minuten. In het begin was het nog een bedevaartsoord voor GoudenKooi fans, nu zitten er gelukkig weer veel bekenden.
Gisteren was dat ook leuk, toen was ik, net als vandaag, zonder avondeten naar centrum gefietst (heb tegenwoordig m'n 2e fiets op Sloterdijk dus ben aardig ingeburgerd zo onderhand). Om 18 uur verzameld in de Hot Spot, want Palma was 50 geworden, dus die gingen we verrassen. Om 19u liepen we met 50 man naar Palma's hoekje. Met een flinke kar cadeau's. Het hoekje was nog rustig, dus ze wist niet wat haar overkwam toen er plotseling 50 man binnenliep. Altijd leuk om mensen te overdonderen
Heer Axielocq was gister ook mee. We namen nog een voorafje in de Montmartre, en een afzakkertje in de Reality (Reguliersdwarsstr). Om 11 uur was ik thuis, om dan nog met m'n dronken kop eten te kunnen gaan koken. Vandaag werd het dus nog later, zo rond half 1. En morgen, Gay-a-licious @ Club Roque, wordt ook al zo'n zware dag
Zodra ik weet wanneer "Lekker Slim" wordt uitgezonden, laat ik het uiteraard meteen weten hier op Philizz.nl!
Drama-drama
De theaterlessen vliegen me om de oren. Bijna letterlijk. Zo zit ik nu al wat jaartjes bij de lokale toneelvereniging, maar ook krijg ik verplichte dramalessen op school, en morgen ook nog een theaterworkshop van grote vriend @². Die geeft normaal alleen 3D lessen maar hij is zelf vorig jaar bij een soort 'Lama's' clubje gestapt en draagt nu zijn opgedane ervaring over aan ons, jonge leergierige puppy's.
Maar dat terzijde. Even naar mijn toneelclubje. We hebben een nieuwe regisseuse en het loopt alweer tegen uitvoeringstijd. Een periode waarin spanningen opbouwen, en zeker is dat het geval wanneer men nog niet aan elkaar gewend is. Zo kent ze ons nu weliswaar al een paar maanden, en weet ze hoe we kunnen spelen, maar is ze ons niet gewend met 'uitvoeringsstress' en wij haar al helemaal niet. Onze vorige regisseur was daarin vrij laconiek. In vergelijking met deze dame althans.
Vanavond kreeg ik zo tegen het eind even flink de wind van voren van madam mikmak. Ik was namelijk mijn tekst weer vergeten, iets wat mij volgens mij niet zoveel is overkomen deze avond. Maar blijkbaar zat haar emmertje vol en moest dat mijn kant op. Na een zekere tirade die zich vrijwel uitsluitend tegen mij richtte, ben ik opgestapt, uit belang van de vereniging. Omdat ik woorden op de tong had liggen die er vrijwel zeker voor hadden gezorgd dat we anders geen regisseur meer hadden. Schijnbaar kan ze maar niet begrijpen dat we dit voor het plezier deden, en niet als samenzwering om haar publiekelijk voor lul te zetten bij de uitvoering. Schijnbaar kan ze eveneens niet begrijpen dat ik in de aanloop naar stage zit, de drukste schoolperiode ooit heb meegemaakt (mijn laatste vrije weekend was ergens in 2007, de volgende waarschijnlijk in 2016), en ik heb dikwijls aangekaart dat de rol te groot is voor deze tijd van mijn leven, maar dat ik hem uiteraard wel zo goed mogelijk zal pogen neer te zetten. De leden bleven doodstil tijdens de tirade, en ik heb de eer maar aan mezelf gehouden en ben even gaan roken.
Nog geen minuut later kwam ze ook het gebouw uitstormen en is ze zonder nog wat te zeggen op haar bezem weggevlogen.
Intussen is in de zaal natuurlijk spoedoverleg geweest, en waren de leden blij dat ik niet weggegaan was, zoals ik wel aangekondigd had. Ze vonden het erg onterecht dat de regisseuse zo over de rooie was gegaan en al haar woede op mij 'channelde', en zochten de verklaring in het feit dat ze mij vanaf begin vrij hoog had zitten (op een positieve manier, ik verzorgde namelijk wekelijks de warming up (aan de hand van wat ik op school weer leerde), tot ik het hier te druk voor kreeg). Ze spraken over het opeenstapelen van dingen, en dat dit de spreekwoordelijke druppel voor d'r was. Maar dat hield ik mezelf al voor, kon me namelijk niet indenken dat ik zó slecht was deze avond. Er was namelijk een stuk meer tijd nodig voor het regisseren van andere leden, keer op keer, om moedeloos van te worden.
Maargoed, feitelijk heb ik het echt te druk om hier wakker van te liggen. Zo zit ik nu bijvoorbeeld weer midden in een toetsweek, en moet ik zodadelijk nog een presentatie voor morgen voorbereiden. Daarentegen heb ik er wel zin in.
En de komende weken zal ik gewoon m'n rol afmaken, ik zou sowieso voor het laatst spelen. I know, I said that the last time, maar toen heb ik de vereniging uit de brand geholpen en toch de rol aangenomen, al is ie achteraf te groot en heb ik het nog veel drukker gekregen dan voorzien.
Dat wordt nog wat, de uitvoeringen op 17 en 18 april... Verheug me momenteel eigenlijk alleen meer op de afterparty...
Artistieke typjes
My god... vanavond en vannacht zat ik gehurkt en gevouwen achterin een bestelbusje, van Heemskerk naar Amsterdam, en weer terug. Jim had pa's busje geregeld en vond dat we naar club Roque moesten. Na elke rit moest ik eerst een kwartier revalideren voordat ik weer normaal kon lopen. Maar het was gezellig, dus het was het allemaal waard.
Vanmiddag was ik overigens ook nog in Amsterdam, niet voor school maar om de lente te vieren. Heer Axielocq en Jonkvrouw MabelAmber waren mijn aangename gezelschap, we hebben het nieuwe dakterras van de Bijenkorf vereerd met een staatsbezoek, en een terras aan de Singel onveilig gemaakt. Hoe ik de Jonkvrouw MabelAmber tegengekomen ben, en vooral, hoe Heer Axielocq haar heeft leren kennen is een lang verhaal en niet helemaal relevant voor dit weblog, maar laat ik het erop houden dat ze allebei eigenzinnige kunstenaars en goed gezelschap zijn. Beiden waren ook op de meest recente open dag van mijn school, toevallig beiden in zwarte kleding met een rood accent, waardoor het leek alsof ze bij elkaar 'hoorden'. Inmiddels denkt mijn hele school dat Axie en Mabel m'n ouders zijn. En ach, ik laat ze maar in de waan. Het is leuk in dit beroep als mensen denken dat ik kunstenaars als ouders heb. Het klinkt wat leuker dan te moeten uitleggen dat m'n biologische ouders kapper of fabrieksmedewerker zijn...
Bommelding
Noh... kon het al nie laten om misbruik van die treinsleutel te maken
Ik was met klasgenoten de stad in geweest vanavond en had de laatste trein van kwart over 1 naar huis. Dat ding komt aan en ben gelijk de wc ingestapt. Nog voordat we reden, dus dat mag eigenlijk niet. Klopt er zo'n spast, zo'n dronkelap, op m'n deur. Een heel gestommel dat ie de deur wel even open zou maken want meneer was conducteur. . .
Nou ja, toen ik naar buiten kwam, na eerst de tijd te hebben genomen uiteraard, want hoorde hem in eerste instantie niet door m'n kingsize koptelefoon (also powered by mediacollege) zag ik dat ie de meest schrale lompen aanhad en dus dat het no way een conducteur zou zijn. Hij stoof het toilet op en begon zijn behoefte te doen, eveneens voordat de trein reed. Hij had de deur op slot gedaan, maar ik vond een milde revenge wel zo gepast, en heb de deur dus weer van slot gehaald met m'n nieuw verworven universele treinsleutel. Hij had niks door, dus ik begon te twijfelen of ik het lef had om de deur verder open te doen of niet. Chicken als ik ben heb ik de deur wel opengeduwd, maar ben ook gelijk als een 13 jarig meisje weggehuppeld
Overigens was de rest van de avond ook bizar. Ik zat aan het verwarmd terras met Apo en David, waarop éen van de zeven arrestanten van de bommelding van Ikea ArenA Boulevard van vorige week bij ons aanschuift. Dat het hem echt was kon David bevestigen, want hij had hem wel gezien op Nova en Pauw & Witteman, eerder deze week. De gozer, Marokkaans, was samen met z'n vader opgepakt op verdenking van terrorisme, maar na een aantal uur weer vrijgelaten, omdat de verdenking onterecht bleek te zijn. Maar de manier hoe hij was opgepakt was traumatisch genoeg om nu een flinke schadeclaim te eisen. Hij had tegen ons nog een heel betoog over Beethoven (Geert Wilders) en Job Cohen, die overigens vandaag z'n persoonlijke excuses middels een telefoontje heeft gemaakt. Ook wist ie nog wat geheime insiders informatie te melden, welke de media (nog) niet heeft. Dus hij was interessant om aan te horen. Maar nadat ie uit frustratie zijn verhaal voor de vierde keer begon af te spelen vonden we het welletjes, en zijn we naar huis gegaan.
Just another day in the life of Philizz.
Holland's got talent
Tja, breed verslapen, maar kwam wel goed uit, had ik de hele ochtend tijd om buitenschoolse zaken te regelen die al een hele tijd lagen te versloffen. 's Middags nog even een selectie bij tekenles gemaakt wat ik in wil leveren. Kreeg ook het andere materiaal van klasgenoten onder ogen, en dat leidde tot de volgende compilatie.
Fantastische school
Wat een fantastische school heb ik toch... Zo kreeg ik eerder al les van Nico Langeveld, de man die in de jaren '90 verantwoordelijk was voor de bumpers en leaders op TMF, en dus was deze man vanaf dag 1 al mijn held (en bewonderde ik de korte filmpjes al nog voordat ik klaar was met de middelbare school)
Vanaf vandaag is daar een nieuwe heldin bijgekomen, wederom een naam die de gewone Nederlander niets zal zeggen, Esther Kin, maar na het bekijken van haar showreel (= kort promofilmpje waarin je hoogtepunten van je werk laat zien, moet de mijne nog maken) ben ik wederom heavily impressed. Zij blijkt de vrouw te zijn achter de vele RTL, Yorin en Veronica (toen nog onderdeel van RTL Group) leaders en wat programma intro's. Deze ervaringsdeskundige geeft ons sinds vandaag workshops.
De reden dat ik hier aardig doodgeslagen ben op het weblog ligt uiteraard bij de opleiding, echt al m'n tijd steek ik er met plezier in. Voorbereidend op de stage en het portfolio opbouwend ga ik een nog drukkere tijd tegemoet. Maar alles blijft leuk. Zelfs een 2 uur durende sollicitatietraining van een nieuwe stagedocent die elke seconde blijft boeien. Je zou haast denken dat die gozer uit de cabaretwereld komt.
En meer tijd om m'n leven uit de doeken te doen heb ik nu niet, anders verslaap ik me morgen weer bij de lessen van Ruben. Maar dat maak ik nog wel een keer goed bij het stappen. Had ik al benadrukt dat we van dezelfde leeftijd zijn?
And hey, ik moet niet alles gelijk uit de doeken doen. Mysterieuze mensen zijn dikwijls interessanter
maar hij is zelf vorig jaar bij een soort 'Lama's' clubje gestapt en draagt nu zijn opgedane ervaring over aan ons, jonge leergierige puppy's.
.
