Al mijn koninginnedagplannen heb ik laten varen nadat ik, vlak voordat ik naar de hoofdstad wilde gaan reizen, het nieuws over de aanslag op de koninklijke familie en het volk in Apeldoorn vernam.
Gisteren heb ik nog wel wat van de festiviteiten meegemaakt in Amsterdam. Eigenlijk zou ik met Jojo naar de vrijmarkt in Utrecht gaan, maar door vertraging met de trein in Haarlem besloten we tot Amsterdam te reizen. In Amsterdam zijn we lopend naar Palma's Hoekje aan het Waterlooplein gegaan, en daar zat de sfeer er wel goed in. We zijn niet tot laat gebleven, want we wilden ook nog naar de Koninginnenacht in Beverwijk. De Asgard sloot haar deuren al om 1 uur, maar in de tent ernaast (eigenlijk de tegenpool van Asgard, maar op dit soort feestdagen maken we een uitzondering) ging het feest wel tot in de vroege uurtjes door.
Ik ben blij dat we gisteren nog een gezellige nacht hebben beleefd, want het zal de laatste Koninginnedag/nacht zijn geweest zoals we die nu kennen. Heel erg jammer.
En dan is de Mexicaanse griep ook nog eens gearriveerd in Nederland. Wat een rampdag is dit toch eigenlijk geworden...
Rampdag Zwolle
Eerder deze week schreef ik al dat ik een bofweek had, maar m'n geluk is nu toch wel zo'n beetje uitgewerkt. Gisteren ging ik naar Zwolle, want ik had afgesproken te gaan eten bij Erik (hier op het weblog ooit beter bekend onder de naam Nix dorf). Dus ik zou om 6 uur bij hem zijn. Het liep natuurlijk weer eens helemaal anders.
Een half uur te laat had ik de trein in Uitgeest pas (tja, ik moest eerst even muziek op m'n telefoon zetten). In Amsterdam miste ik m'n aansluiting op de intercity net, dus kon ik daar een half uur op wachten. Eenmaal half zes reden we weg uit Amsterdam, en in Hilversum stapte ik probleemloos over op de IC naar Zwolle. Dat ging goed, tot we vlak voor Zwolle over de spoorbrug waren. Plotseling klapte alle stroom eruit en remde de trein automatisch keihard af en kwam middenin een weiland tot stilstand. Sightseeing dus.
Gedurende een half uur werd er niets omgeroepen, en vreesde ik dat er weer iemand voor m'n trein lag. De laatste keer dat me dat overkwam was dat in de laatste stoptrein van Haarlem naar Uitgeest, en resulteerde dat in het feit dat we pas om half vier 's nachts aankwamen in Uitgeest. Maar dat bleek dit keer niet het geval. De conducteur liep wel enkele keren buiten door de berm de trein langs, en riep later toen de trein weer werd opgestart iets door de intercom wat praktisch onverstaanbaar was, maar neerkwam op een technisch mankement. Ondertussen roken we een schroeierige brandlucht, waarschijnlijk ontstaan door het harde afremmen. Dat dit ernstige gevolgen had kunnen hebben kun je zien aan de foto bovenaan dit artikel, die uit 2006 stamt en eveneens in Zwolle is genomen.
Gedurende een half uur werd er met 5 km/u verder gereden met veel stoppen en afremmen tussendoor. Uiteindelijk kwamen we om acht uur aan in Zwolle, dus twee uur later dan m'n bedoeling was.
Daarop kon ik volgens Erik beter meteen door naar het COC gaan, want hij moest de presentatie van de nieuwe website bijwonen. Wederom viel ik met m'n neus in de boter, er bleek een jaarlijkse bestuurs/ledenvergadering aan de gang te zijn. Ik moet het ze nageven, het is een goed georganiseerde organisatie met actieve inbreng van de leden, maar het werd wat irritant dat sommige nichten in de zaal op elk agendapunt en elke pagina van de begroting wel een opmerking hadden.
Al met al duurde die vergadering ook weer anderhalf uur en waren we pas rond kwart over tien bij Erik thuis. Toen hadden we nog een half uur om de frituurpan aan te zetten, het eten te frituren en op te eten, voordat ik weer weg moest voor m'n bus (waar ik notabene nog voor moest rennen ook). Alle andere plannen vielen in duigen.
Gelukkig is het nu vakantie, en hebben we besloten volgende week weer een poging te wagen, ergens in de middag. Dus ik zal voor de zekerheid alvast vertrekken met de eerste sprinter van kwart over vijf in de ochtend, dan ben ik zo rond een uur of drie vast wel een keer in Zwolle...
Artistieke typjes (2)
Woensdag ben ik met school naar de expositie van de beroemde fotograaf Richard Avedon in het Foam (Fotografie Amsterdam) geweest. We kregen een rondleiding voor de hele klas. Dat men daar eigenlijk eerder rondleidingen geeft aan middelbare scholen was duidelijk aan het toontje hoe de dame van de rondleiding ons te woord stond. Ze legde vooraf uit dat we geen foto's mochten maken, dus alle telefoons moesten worden ingeleverd, de tassen en jassen opgeborgen in een grote kist. En er mocht niet gekauwd worden. Toen een klasgenoot daarop maar het laatste stukje van zijn broodje wat hij in z'n hand had in zijn mond stopte, begon de dame al bijna te schuimbekken "Nou, dat vind ik erg flauw van je, dat je dat doet, terwijl ik zeg..."
Dat bleek pas het begin. We moesten praktisch twee aan twee achter haar aanlopen. We halteerden in anderhalf uur tijd bij welgeteld vier foto's, waarbij ze een interactieve uitleg probeerde te geven. Ze was eigenlijk erg panisch en bijna in een ADHD tempo werden vragen op ons afgevuurd zoals 'wat zie je hier?' 'scherp contrast, ja!' 'nog meer?' 'zwart wit!' 'grijs!' 'waar gaat de aandacht als eerst naar?' 'wat geeft het voor gevoel?' 'wat doet de dame hier?' 'hallo, de aandacht even centraal graag!'
En mijn favoriet van de ochtend, tegen een ernstig verliefd koppeltje in m'n klas, die een blik met elkaar uitwisselden of moesten lachen "ja nog een keer en ik haal jullie uit elkaar hoor" waarop wij gezamelijk dachten 'succes daarmee'
En ook de meegereisde docente van fotografie kreeg de wind van voren 'ja, even een meter afstand van de muur bewaren graag!' waarop ze zich weer verschrokken tussen onze klas mengde.
Tja, of het leerzaam was, dat laat ik maar even in het midden, maar vermakelijk was het wel. We kregen na de rondleiding geen gelegenheid om zelf nog te kijken, want ze moest haar kinderen ophalen, dus we kregen een minuut om onze inboedel terug te zoeken en werden naar buiten gebonjourd 'lekker het zonnetje in jongens!'. Eenmaal buiten merkte klasgenoot René nog heel scherp op "jezus, dat kutwijf is zeker te lang niet geneukt ofzo," hij merkte echter niet dat ze achter hem d'r fiets stond los te maken
Statlig besök
Statlig besök, dat is volgens de online vertaalmachine de beste vertaling van staatsbezoek. Ik heb een bofweek. Ik kom er dadelijk op terug.
Dit weekend was ik even druk, druk en nog eens hectisch. Het wordt wat eentonig, want dat schrijf ik tegenwoordig in elk artikel, maar dit was een voorlopig toppunt. Ik had namelijk weer optredens, uitvoeringen met toneel. Dit keer echt voor het laatst, ik ga nu even een jaar in retraite, zoals dat heet. Sabbatical van het theater.
De uitvoeringen gingen goed, ik heb voor het eerst in de geschiedenis geen enkele keer de souffleuse nodig gehad om op terug te vallen. Het publiek kwam in grote getale (ik noem bijv. Heer Axielocq en Jonkvrouwe Mabel Amber, en vaste fanbase Jojo met kompanen uit stamcafé Asgard, Sharp, Michiel en zijn vriend, Jojo's moeder, m'n grootouders, vader, broertje en vriendinnetje, en dan heb ik het slechts over die voor mij kwamen), en conflicten met de regisseuse bleven uit. De afterparty vrijdag (Asgard) en naborrel zaterdag bij de voorzitter thuis waren succesvol. Foto's volgen wellicht nog.
Geen kink, niet eens een kabel, dat stelt mijn weekhoroscoop uit de gratis kwaliteitskrant 'De Pers' maandag. Alles zou me voor de wind gaan, alles wat ik onderneem mondt uit in een succes. Dat is tot nu toe inderdaad zo gebleken, al geldt dat voornamelijk voor de kleine dingen des levens, maar wie het kleine niet eert... Of de horoscoop werkelijk garant staat voor een succesvolle week meld ik zo tegen het weekend wel.
Gisteren verliep alles welletjes, en ook vandaag was naar wens. Ik was vanmorgen braaf om 10 uur op school, maar de After Effects specialiste was niet op de hoogte van het rooster en zou pas 4 uur later komen. De meesten hebben dat niet afgewacht, en ik ben ook om half 12 weggegaan.
Tegenwoordig heb ik dus mijn oude fiets op station Sloterdijk staan, dus die 500 meter van en naar school hoef ik nooit meer te lopen. Echter, het weer was zo stralend, dat ik een diep verlangen besloot te vervullen; ik zou naar het drukke centrum gaan fietsen. Een in mijn ogen levensgevaarlijke missie met al die stomme touristen met hun gehuurde fietsjes. En welke Amsterdammer is nu niet bang om met zijn band in de trambaan vast komen te zitten en op z'n bek te gaan?
Ik overwon m'n twijfels en ben eerst via stadsdeel Bos & Lommer naar Oud Zuid gefietst, naar Heer Axielocq. Zo'n zeven kilometer. Het navigatieprogramma met GPS op m'n telefoon wilde me steeds met de fiets de snelweg opsturen, maar ik constateerde dat ik daar geestelijk nog niet klaar voor was. Niet teveel tegelijk willen enzo.
De 7 kilometer waren zo afgelegd. De laatste kilometers kwam ik een omleiding tegen, via de Sloterkade, waarop ik plotseling voor ik het besefte het Vondelpark infietste. Dat was ook nog een van m'n verlangens, dus ik heb genoten van elke windvlaag en elke irritante skater op het gebrekkige asfalt.
Bij Heer Axielocq heb ik niet al te lang gezeten. Hij moest immers al snel weg voor z'n werk, en ik had om kwart over 1 afgesproken op het Centraal met een klasgenoot (die langer onderweg was van school per trein naar het CS terwijl dit maar 6 minuten met de trein is, en er 18 treinen per uur tussen Sloterdijk en CS gaan). Ik besloot zelf op safe te spelen en de gehele tramroute via de Albert Cuyp en de Vijzelstraat te volgen, zoals ik die gewend ben. Uiteraard met een minimale marge van een meter tussen mijn wiel en het tramspoor. Niet al te wild worden op je eerste dagje wieleren natuurlijk.
We volgden onze weg door naar de Dam, en daar werden steeds meer hekken geplaatst door militairen. Even dachten we een timewarp naar 4 mei te hebben beleefd, maar het bleek te gaan om een staatsbezoek van de koning en koningin van Zweden. Samen met ons staatshoofd en de premier H. Potter kwamen zij een kransje leggen bij het monument, en daarvoor moest het hele plein ontruimd worden. Want stel je voor dat tante Trix met haar jurkje in mijn spaken vast kwam te zitten. Tja, op zo'n eerste dag fiets ik nou eenmaal nog wat onwennig over die klotewegen van Amsterdam.
Ook heb ik nog geruime tijd op het terras gezeten met de klasgenoot, en belde ik Jonkvrouwe Mabel Amber nog even op, wetende dat zij vaak rond dit tijdstip de stad rondbanjert (ze is straatfotograve). Welgeteld een minuut later schoof ze al bij ons aan, dus dat kon niet beter. Temeer omdat ik haar wilde vragen een rol te vervullen in m'n nieuwe film, en dat deed ik liever niet telefonisch.
Na een lange, zonnige middag, ben ik via de veerpont (naar A'dam Noord) en de haven teruggefietst naar Sloterdijk. De nodige sanitaire stop heb ik maar even op school gemaakt, die overigens eerder aan de horizon kwam opdoemen dan ik had verwacht. De school was al tamelijk uitgestorven, dus vervolgde ik de laatste 500 meter naar het station maar meteen. Al met al heb ik zo'n 20 kilometer afgelegd vandaag volgens m'n navigatieprogramma.
En nu nog even een kilometertje fietsen, heb nu namelijk een etentje met evaluatie van het toneelstuk. Dat beloofd wat
Dolle Dinsdag
Feest ende jolijt de afgelopen dagen. Maandag ben ik door de Reblaxxx Crew (je hebt ze ongetwijfeld meermaals voorbij zien komen in de jaarmixen) gevraagd om de Making Of film te maken bij hun nieuwe videoclip! Een hele eer dus. En gelijk een leuk kijkje achter de schermen. Ik heb natuurlijk ja gezegd!
Heer Axielocq en ik houden sinds jaar en dag ons wekelijks klaaguurtje, en dit hele seizoen valt dat meestal op de woensdagavond (simpelweg omdat alle andere avonden volgeboekt zijn). However, heer Axielocq verkondigde vorige week dat hij hierdoor al het hele seizoen zijn woensdagavond detective moet missen, dus of we het niet eens konden proberen op een andere avond.
Nou, de maandagavond is niet zo'n succes gebleken. Weliswaar was het heel gezellig, maar wisten we beiden weinig te melden. Daarbij kwamen de echte schokkende openbaringen pas op dinsdag aan de orde, dus valt de maandag voorlopig af.
Ja, vandaag, dinsdag, waren er weer schokkende openbaringen. Zo stond ik eerst met klasgenoot R. te roken, maar vernam ik een half uur later van zijn ex A. die ook in mijn klas zit, dat R. een mailtje achter m'n rug om naar de docent had gestuurd, waarin ie mij, P., aardig omlaag probeerde te halen. De situatie was als volgt;
Door langslepende relatieproblemen tussen R. en A. waarbij op een gegeven moment de hele klas betrokken raakte, hebben R. en A. de opleiding wat laten versloffen. Ze waren weer op de goede weg, maar onlangs stuurde docent J. een mailtje naar studiecoach B, met R. en A. in de CC-regel (dus zij ontvingen ook een kopie). In de mail beklaagde docent J. zich dat R. en A. nog regelmatig verstek laten gaan en werk niet inleveren.
R. reageerde furieus door te stellen dat docent J. gewoon 'de pik op hem heeft' (uitermate onverstandig om dat te melden in een mail, dit terzijde), en dat het verwonderlijk was dat klasgenoot P. (die kennen jullie wel ) zich vaker verslaapt of niet aanwezig is, maar daar wel altijd mee weg komt. En dat zodra hij, R., een keer niet op komt dagen, hij direct de volle laag krijgt.
Nu moet ik even wat dingen nuanceren. Waar ik mij wel eens verslaap wanneer ik tot diep in de nacht voor school bezig ben geweest, blijf ik meestal tot het einde der dagen (vijf uur) op school om het nodige werk te verrichten, terwijl mijn klasgenoten meestal rond twee uur al op hun bezem stappen. Ook kan ik met gerust hart stellen meer buitenschoolse activiteiten (waaronder fotografie, Cut 'n Paste festivallen, FoaM, slechts enkele voorbeelden van de afgelopen weken) te bezoeken dan R. en A. bij elkaar in hun hele leven hebben gedaan. No offence. Ook teken ik even aan dat mijn cijfers op mijn laatste rapport uiteenlopen van 7 tot 9,5, enige uitzondering daarbij is Vormgeven (5) van m'n liefste meester Ruben. Wat kan ik zeggen, ik ben slecht in tekenen. Maar die 5 wordt straks genadeloos verpletterd wanneer ik m'n Portfolio DVD helemaal af heb. Tot slot, P. haalt elke deadline. Zelfs in het animatievak, wat toch zeker niet P.'s gebied is, maar eerder dat van R. . Dus ik maak me geen enkele zorgen.
Dit terzijde.
Ben even afgedwaald in m'n nuances, excuus. Waar het op neer kwam is dat irritatiegevoelens in me naar boven kwamen, en dat ik even in staat was om hem vast te binden en R. bloot op de afwerkplek (fictieve lokaal 1.17) neer te zetten. However, weer een half uur later kwam almachtige Jomanda met een andere straf; R. en A. kregen te horen dat ze per direct van school moesten. Tsja, geen enkele voldoende op het rapport, bijna net zo weinig aanwezig als klasgenoot P, en nog steeds geen teken van verbetering, het houd een keer op. Vandaag was de dag dat de Bangles definitief uit elkaar zijn gegaan. Geen slotconcert, geen officiële persverklaring, just gone in an Mmmbop.
Nu ja, dat ook weer niet helemaal, voor klasgenote A. is er nog hoop, zij mocht blijven op de voorwaarde dat ze... Nu ja, dat is ook weer niet relevant voor hier. Maar onze kroegavondjes gaan voorlopig dus nog gewoon door. En R.? R. heeft zijn laptop leeggegooid, zijn site offline gehaald (www.r.nl), en wenst niets meer met media te maken te hebben.
Niet alleen R. is exit. Schreef ik vorige week nog over hoe mijn nieuwe regisseuse van toneel, madam Mikmak, nogal uit haar slof schoot (laten we zeggen, ze stond te schuimbekken nadat ik enkele zinnen tekst vergeten was), vanavond kondigde Mies Bouwman in alle kalmte aan dat ze het na dit stuk (volgende week dus) voor gezien houdt. De redenen zouden zijn dat het te druk werd, het angstzweet haar uitbrak toen ze hoorde dat we in november weer wilden opvoeren, sommige leden zich niet volledig hadden ingezet (ze mag best een dagje mijn leven overnemen, dan komt ze daar gelijk op terug) en nog wat dingetjes. Wel verkondigde ze dat ze veel van ons geleerd had (dat had toch juist anderssom moeten werken?) en dat ze bij toekomstige groepen nog veel strenger zou optreden. We moesten uiteraard even in het vuistje lachen.
De ware reden dat ik op dit late uur nog schrijf, is dat ik bezig was met het samenstellen van eerder genoemd portfolio. Ik heb weliswaar een afdeling op mijn website daarvoor ingeruimd, maar als completer alternatief maak ik een übervette DVD met daarop al mijn beste films, animaties, muziek, foto's, de jaarmix uiteraard, en nog wat hippe relevante dingetjes. Het hoeft nog niet af, maar als je eenmaal met iets stoers bezig bent, is het lastig om er vanaf te blijven...
Cut & Paste
Weer een nieuw logje met de belevenissen van donderdag (Cut & Paste) en vrijdag (terrashunting in Leiden). Maar we trappen af met m'n nieuwe videoclip
Een bitchfight tussen mij en de nieuwe regisseuse bleef vanavond uit, maar de koude oorlog was merkbaar op de vloer. Blijkbaar hanteerde ze wel een nieuwe techniek om haar woede te verdrukken, telkens wanneer een medespeler een periode van struikelen door z'n teksten had, trok ze zich terug op het toilet. Hilarisch en o-zo onopvallend
Mijn tekst ging vanavond trouwens best lekker, heb vanmorgen in de trein nog even kans gezien om te leren. Wieweet wordt dat nog wat met de uitvoering. Al ben ik wel bang dat we haar dan achter decor moeten vastbinden uit voorzorg (maar dat overwogen we ook bij onze vorige regisseur).
Al mijn koninginnedagplannen heb ik laten varen nadat ik, vlak voordat ik naar de hoofdstad wilde gaan reizen, het nieuws over de aanslag op de koninklijke familie en het volk in Apeldoorn vernam.
Eerder deze week schreef ik al dat ik een bofweek had, maar m'n geluk is nu toch wel zo'n beetje uitgewerkt. Gisteren ging ik naar Zwolle, want ik had afgesproken te gaan eten bij Erik (hier op het weblog ooit beter bekend onder de naam Nix dorf). Dus ik zou om 6 uur bij hem zijn. Het liep natuurlijk weer eens helemaal anders.
Woensdag ben ik met school naar de expositie van de beroemde fotograaf Richard Avedon in het Foam (Fotografie Amsterdam) geweest. We kregen een rondleiding voor de hele klas. Dat men daar eigenlijk eerder rondleidingen geeft aan middelbare scholen was duidelijk aan het toontje hoe de dame van de rondleiding ons te woord stond. Ze legde vooraf uit dat we geen foto's mochten maken, dus alle telefoons moesten worden ingeleverd, de tassen en jassen opgeborgen in een grote kist. En er mocht niet gekauwd worden. Toen een klasgenoot daarop maar het laatste stukje van zijn broodje wat hij in z'n hand had in zijn mond stopte, begon de dame al bijna te schuimbekken "Nou, dat vind ik erg flauw van je, dat je dat doet, terwijl ik zeg..."
) zich vaker verslaapt of niet aanwezig is, maar daar wel altijd mee weg komt. En dat zodra hij, R., een keer niet op komt dagen, hij direct de volle laag krijgt.