 |
|
|
|
|
| |
|
|
 |
 |
Lief Weblog |
Lief dagboek,
De afgelopen dagen kwam de behoefte om weer eens een dagboek bij te gaan houden stevig opborrelen. Dat kwam voor een deel voort uit inspiratie die ik uit een boek putte, en voor een deel om mijn eigen dementie -Aimée noemt het 'jeugdige verstrooidheid'- tegen te gaan, preventief te bestrijden. Het boek waardoor ik aangezet werd tot het hervatten van een dagboek was 'Je moet dansen op mijn graf' (een titel die het altijd leuk doet in de trein, bij nieuwschierige medereizigers). Hierin houdt de protagonist de tien dagen na de dood van zijn vriend -ik ben nog steeds in rouw- een kort dagboek bij over hoe hij gekomen is tot zijn daad op de tiende dag, het dansen op het graf van zijn vriend en lover Barry Gorman.
Ja, er is eerder een dagboek geweest. Meestal in papieren vorm, enigzins beveiligd met een slotje met sleuteltje. Ik weet nog precies waar het sleuteltje ligt, al volstaat een verbogen paperclip meestal ook. Na twee dagboeken te hebben volgeschreven in de periodes 1995 - 1999 en 2001 - 2002, ben ik overgegaan op het weblog in 2003. Daarin ben je al gauw wat meer terughoudend over de persoonlijke dingen, en is het meer alsof je een goed verhaal verteld in het café aan je vrienden (gek genoeg beeld je je altijd in tegen wie je iets schrijft, wanneer je het schrijft). Tot 2006 heb ik dat fanatiek volgehouden, en met succes, het toppunt bestond uit 1030 reacties binnen vierentwintig uur. Daarna heb ik het wat afgezwakt, en op moment van schrijven, 29 augustus 2009, heb ik al vrijwel twee maanden mijn 'fans' niet meer voorzien van nieuw leesvoer. Zo'n hiatus, zo'n interbellum, zo'n writersblock is vaker voorgevallen, zeker de laatste tien maanden, maar ik lijk nu toch wel definitief klaar te zijn met het bloggen. Evenals het 'twitteren' is bloggen een stille dood gestorven (Oké. niet helemaal waar, twitter wordt nog altijd veelvuldig vermeld in de media, maar slechts een handjevol jongeren gebruikt het, en verder is het iets wat besteed is aan de oudere generatie, en de Bekende Nederlanders. Van je buurjongen wil je immers wel veel weten, maar niet wanneer hij zijn reet afveegt op het toilet, of al drie minuten in de rij voor de kassa van de buurtsuper staat te wachten). Daarom gaan we weer terug naar het ouderwetse dagboek, maar dan nu digitaal.
De bovenstaande introductie heb ik eergisteren voor mezelf uitgetypt. Ik denk dat dit de voorlopig laatste weblogpost is. Het weblog blijft online en terug te lezen (en reageren zou ook kunnen), maar zal steeds meer naar de achtergrond verdwijnen, als Philizz.nl straks de homepage van mijn portfolio wordt.
Ik bedank iedereen voor de zes jaar trouwe leesdienst, de vele tienduizenden reacties (in totaal ongeveer 100.000, voornamelijk tussen 2005 en 2007) en de vier officiële geslaagde Philizz Meetings (en nog een hele hoop onofficiële minimeetings). We houden contact!
Liefs,
Philizz.
| |
 |
|
| |
| |
 |
|
© 2003 - 2006, Philizz.nl
Disclaimer
| |
